گذشت از خونخواهی

روز سوم شهریور سال 88 مردی به نام میثم پس از آن‌که به خانه خواهرش در ورامین رفت، فهمید او با شوهرش به نام جمشید اختلاف دارد به همین دلیل سعی کرد با دامادشان صحبت و مشکل را حل کند اما برادرجمشید به نام مرتضی نیز در آن خانه حضور داشت، دخالت کرد و دعوایی بین آن سه درگرفت و میثم، مرتضی را با ضربه چاقو به قتل رساند و سپس دامادشان را زخمی کرد و پا به فرار گذاشت. پس از قتل جوان 24 ساله ماموران تحقیقاتشان را برای دستگیری قاتل آغاز کردند و این جستجوها ادامه داشت تا این‌که میثم حدود 5 ماه بعد خودش را به ماموران معرفی کرد.او ضمن اعتراف به قتل گفت: صبح روز حادثه به خانه خواهرم رفتم و متوجه شدم خواهرم با شوهرش درگیر شده است. به همین خاطر از جمشید پرسیدم چرا با همسرش این‌گونه رفتار می‌کند. او جواب داد مسائل خصوصی آنها به من ربطی ندارد. در این هنگام مرتضی جلو آمد و ما با یکدیگر درگیر شدیم. من از پله‌ها به پایین سر خوردم و ناگهان چاقویی که به ساق پایم بسته بودم بیرون آوردم و قصد داشتم با آن از خودم دفاع کنم اما بعد متوجه شدم چندین ضربه به مرتضی زده‌ام، من موقع فرار یک ضربه به شوهر خواهرم زدم اما بعد از آن بشدت عذاب وجدان داشتم، برای همین تصمیم گرفتم خودم را معرفی کنم.

میثم بعد از محاکمه در شعبه 71 دادگاه کیفری استان تهران به درخواست اولیای دم مقتول به قصاص محکوم شد و رای صادره به تایید دیوان​عالی کشور نیز رسید و متهم در یک قدمی چوبه دار قرار گرفت. بعد از آن بود که خانواده متهم سعی کردند رضایت اولیای دم مقتول را جلب کنند به همین دلیل جلسات مختلفی ترتیب داده شد تا این‌که والدین قربانی اعلام کردند اگر عروسشان که خواهر متهم است از مهریه 400 سکه‌ای خودش بگذرد و حضانت فرزند 6 ساله‌اش را نیز به آنها واگذار کند از خونخواهی گذشت خواهند کرد. زن جوان نیز به خاطر نجات برادرش هر دو شرط را پذیرفت و به این ترتیب پرونده با خوشی و اعلام گذشت به پایان رسید.