این زیبایی را حفظ کنیم

درختانی با برگ‌های زرد، قرمز، نارنجی، طلایی، قهوه‌ای و... که مژده حضور در مکانی متفاوت را می‌دادند. هر چه جلوتر می‌رفتیم و این جاده زیبا را پشت‌سر می‌گذاشتیم، مناظر هم زیباتر و جذاب‌تر می‌شد. وقتی به دریاچه رسیدیم، با منظره‌ای روبه‌رو شدیم که بیشتر شبیه رویایی شیرین بود؛ همه چیز مانند تابلوی نقاشی زیبایی از فصل پاییز خودنمایی می‌کرد؛ دریاچه‌ای زیبا و آرام با انبوهی از درختان طلایی و زرد و سبز و قرمز.

البته در میان این همه زیبایی، نکته جالب توجهی که بیشتر از هر چیز ما را خوشحال می‌کرد، تمیزی نسبی فضای اطراف دریاچه بود؛ وقتی کنار دریاچه قدم می‌زدیم، خبری از کیسه‌ها و بطری‌های پلاستیکی نبود و فقط میوه‌های درخت بلوط بود که زیر پایمان می‌لغزید و تکان می‌خورد.

خیلی ناراحت‌کننده است که از تمیزی مکانی تا این حد خوشحال شوید و فکر کنید به چیزی غیرممکن دست یافته‌اید، اما این‌که هنوز مناطقی پیدا می‌شود که خبری از آلودگی در آنها نیست، برای گروه ما خبری خوش بود.

این مساله باعث شد حس ما بهتر شود و از قدم زدن در آن منطقه بیشتر لذت ببریم و زیبایی‌هایش را بیشتر ببینیم. با این که هوا سرد بود و خیلی راحت نمی‌شد پیاده‌روی کرد، اما حیف بود این همه زیبایی و تمیزی را از دست بدهیم. البته کاش همین جا سفرمان تمام می‌شد و هیچ وقت ادامه مسیر را طی نمی‌کردیم؛ چون دوست داشتیم این خاطره خوب و رویایی همین قدر زیبا و دوست‌داشتنی در ذهنمان باقی بماند.

اما بالاخره تصمیم بر این شد که طرف دیگر دریاچه را هم ببینیم و از روی سد عبور کنیم. در این مسیر از میان درختان پاییزی عبور کردیم و علاوه بر زیبایی طبیعت از دیدن سد و آثار باستانی هم لذت بردیم، اما متاسفانه این طرف دریاچه هیچ چیز مانند آن سو نبود؛ دریاچه پر از بطری‌های پلاستیکی نوشابه و کیسه‌های شناور روی آب بود. تمام آنچه درباره تمیزی این دریاچه فکر می‌کردیم، به‌سرعتی باور نکردنی از میان رفت. با خود اندیشیدم حتی این منطقه بکر هم از دست گردشگران بی‌فکر و خودخواه در امان نمانده است. تنها چیزی که باعث شده بود ما به اشتباه درباره این منطقه طور دیگری فکر کنیم، جریان آب بود؛ همان که زباله‌ها را به این قسمت منتقل کرده و فضایی به نسبت تمیز در طرف دیگر به وجود آورده بود.

با این که دیدن سد و زیبایی‌های این قسمت هم خاطره‌ای جالب بود، اما دوست نداشتم آن حس خوب و رویایی که در نگاه اول به من و سایر همراهانم دست داد، از بین برود، ‌اما متاسفانه یک بار دیگر، منظره زیبا و بی‌مانند این دریاچه توسط انسان‌های بی‌فکری که محیط را آلوده کرده بودند، از بین رفته و فضای نه‌چندان خوشایندی ایجاد شده بود.

وقتی گردش ما در اطراف دریاچه تمام شد، به همراهانم گفتم «کاش عقل و انصاف مردم اجازه نمی‌داد منظره زیبای جنگل و دریاچه خراب شود».