تشکیل شورای انقلاب

در بخشی از این فرمان آمده است: «به موجب حق شرعی و بر اساس رای اعتماد اکثریت قاطع مردم ایران که نسبت به اینجانب ابراز شده است، در جهت تحقق اهداف اسلامی ملت، شورایی به نام شورای انقلاب اسلامی، مرکب از افراد با صلاحیت، مسلمان، متعهد و مورد وثوق، موقتا تعیین شده و شروع به کار خواهند کرد... این شورا موظف به انجام امور معین و مشخصی شده است، از آن جمله ماموریت دارد تا شرایط تاسیس دولت انتقالی را مورد بررسی و مطالعه قرار داده و مقدمات اولیه آن را فراهم کند.» اعضای اولیه این شورا آیت‌الله مطهری، آیت‌الله بهشتی، آیت‌الله موسوی اردبیلی، دکتر باهنر، آیت‌الله‌ هاشمی رفسنجانی، آیت‌الله طالقانی، آیت‌الله خامنه‌ای، آیت‌الله مهدوی کنی، احمد صدر حاج سید جوادی، مهندس بازرگان، دکتر یدالله سحابی، مهندس کتیرایی، سرلشکر ولی‌الله قرنی و سرتیپ علی‌اصغر مسعودی بودند که پس از پیروزی انقلاب و تشکیل دولت موقت، دکتر حسن حبیبی، مهندس عزت‌الله سحابی، دکتر عباس شیبانی، ابوالحسن بنی‌صدر، صادق قطب‌زاده، مهندس میرحسین موسوی، احمد جلالی و دکتر حبیب‌الله پیمان از اعضای بعدی شورای انقلاب بودند. از مهم‌ترین فعالیت‌های این شورا، پیشنهاد مهندس بازرگان به عنوان نخست‌وزیر دولت موقت، تصویب اساسنامه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی، ملی شدن بانک‌ها، سامان بخشیدن به دادگاه‌های انقلاب، برگزاری همه‌پرسی درباره نظام جمهوری اسلامی، بررسی پیش‌نویس قانون اساسی، تصویب قانون شوراهای محلی، ملی‌شدن صنایع بزرگ، تصویب آیین‌نامه مجلس خـــــبرگان و بـــــرگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری و مجلس بود. به دنبال تسخیر لانه جاسوسی و استعفای دولت موقت‌ و ادغام دولت در شورای انقلاب، اداره مملکت بین اعضای شورا تقسیم شد: آیت‌الله خامنه‌ای ـ دفاع و پاسداران، ‌هاشمی رفسنجانی ‌‌ـ‌ وزارت کشور، شهید باهنر ـ آموزش و پرورش، مهدوی کنی ـ کمیته و دادگستری، شهید بهشتی ـ جهاد سازندگی، بنی‌صدر ـ وزارت‌خارجه، معین‌فر ـ نفت، حبیبی ـ آموزش عالی، عزت‌الله سحابی ـ برنامه و بودجه، میناچی ـ ارشاد ملی و شهید قدوسی ـ دادگاه انقلاب. با تصویب قانون اساسی و برگزاری انتخابات ریاست‌جمهوری و مجلس، آخرین جلسه شورای انقلاب 26 تیر 1359 برگزار شد و این شورا منحل شد.