! مثل باجو،ضدباجو

درباره فرانچسکو توتی ، کاپیتان محبوب رم

کد خبر: ۴۴۶۵

فرانچسکو توتی با وجود تمام تبلیغاتی که هوادارانش به نفع وی کردند، در جدول فیفا در مورد مردان برتر سال قوتبال جهان ، فقط در رده دهم قرار گرفت و در جدول فرانس فوتبال در مورد مردان برتر سال فوتبال اروپا نیز مکانی بالاتر از پنجم به دست نیاورد.در ارزشهای فرانچسکو توتی به عنوان یک هافبک تهاجمی بازی ساز و مهره آزاد که به همه جا سر می کشد و هم گل می سازد و هم گل می زند، تردیدی وجود ندارد و او را باید یکی از3 مرد موفق و برتر فوتبال ایتالیا در سال گذشته دانست . با هدایت وی بود که رم توانست به صبر18 ساله اش برای کسب مقام قهرمانی لیگ ایتالیا )سری آ( پایان بخشد. اضافه بر آن ، او یکی از مرکزیت ها و نقاط ثقل در تیم ملی ایتالیا در راه صعود به دور پایانی جام جهانی 2002 بود و قوه مدیریتش بر میدان در سنی که چندان هم زیاد نیست 25 ) سال ( موجب حیرت می شود. او حتی در اولین مرتبه شرکتش در لیگ قهرمانان اروپا همراه با رم درخشیده و خوب کار کرده است و نمی توان شک کرد که امسال ، سال شکوفایی او بوده است . ویژگی های مثبت فنی توتی بسیار است . دید خوب ، قوه ارسال پاس ، توانایی در دریبل زدن و توان تمام کنندگی ، از جمله این خصوصیات است . او همچنین از نوادر فوتبال مدرن است ؛ جوانی که امروز در تیمی بازی میکند که از بچگی آن را دوست میداشته است: تیم رم با این حساب و توصیف ها جای تعجبی ندارد که او این چنین نزد "اولتراها" )طرفداران افراطی رم ( محبوب است و این همه به وی چشم دارند. آنهایی که به رسم همیشگی در آخرین نقطه جنوبی ورزشگاه عتیقه شده المپیک رم می نشینند و کسی جرات ندارد به سمت شان برود و میزان و مقدار "عشق " خون شان نسبت به رم بالا زده است.اما از حق نباید گذشت که در اردوی ملی ایتالیا نیز طرفداران بسیاری دارد. او از یک سال و نیم پیش که جووانی تراپاتونی جانشین دینوزوف مربی تیم ملی ایتالیا شد، از سوی این مربی مونقره ای و معروف به عنوان ستون اصلی تهاجمی تیم انتخاب شده و "تراپ " آن قدر از او تعریف کرده که از حد گذشته است . به واقع مربی ایتالیا نیز مثل تعدادی دیگر از هواداران توتی از آن دست کسان بوده که به غلط اعتقاد داشت توپ طلای 2001 را باید به توتی میدادند! حال آن که اصلا حق او نبود.با این اوصاف دور پایانی جام جهانی در اواخر بهار سال آینده بهترین زمان برای مشخص شدن میزان صلاحیت و توانایی توتی خواهد بود و در آنجا ثابت می شود که او در بزرگترین میدان ممکن چقدر توان برای اداره تیم ملی ایتالیا خواهد داشت.با این همه ، از همان سال 1993 که توتی در هیات جوانی 17 ساله در فوتبال ایتالیا ظهور کرد و اولین بازی رسمی اش را برای رم انجام داد، استعداد وی از هر تردیدی به دور بوده است و طی 12 ماه اخیر او تمام شک هایی را که در مورد تداوم نداشتن و به هم ریختن شرایط میدان و نداشتن ظرفیت روانی وجود داشته ، زدوده است . او به عنوان کاپیتان رم 12 گل برای این تیم در فصل گذشته زد و بیشتر از این برای یارانش گل ساخت و هیچ کس نمی توانست و نمی تواند سهم عمده او را در قهرمان شدن تیم قرمز شهر رم در لیگ ایتالیا انکار کند. هر چند تعریف و تحسین ها بیشتر شامل حال گابریل باتیستوتای آرژانتینی شد که 20 گل برای تیم فابیو کاپه لو زد و یا "وین سنزو مونتلا" که هر گاه به عنوان ذخیره "باتی گل " به میدان آمد، بهتر از او کار کرد و14 گل به ثمر رساند که در قیاس با زمان محدود حضور وی در میدان معدل بسیار بالایی را به دست می دهد.همیشه در مورد توتی این بحث وجود داشت که هافبک است یا مهاجم ، کاپه لو با قراردادن وی در پست مهره رابط این دو خط و بازیکنی که در پشت دو مهاجم اصلی تیم مستقر می شود، این مشکل را حل کرد و تراپ نیز راه او را رفت . به این ترتیب توتی در یک سال و نیم اخیر نقش و هویت مناسب تری در قیاس با گذشته یافته و به تبع آن کارایی وی نیز بیشتر شده است . در رم معمولا این دو مهاجم باتیستوتا و دل وکیو )یا مونتلا( هستند و توتی چسبیده به آنها حرکت می کند و توپها را خوب به آنها می رساند و هرگاه توتی خودش به عنوان زننده ضربه آخر واردهجده قدم شده ، ضرباتش را خوب زده است.حتی در دیدار اخیر رم با آث میلان در یکی از مسابقات حساس لیگ ایتالیا این توتی بود که در پی "سوتی دادن " مالدینی مدافع معروف و کاپیتان میلانی ها و سپس پاس عمقی رو به جلوی یار خودی ، با ضربه ای تابدار تک گل پیروزی ساز تیمش را در دروازه حریف جای داد. هر چند کریستین ابیاتی دروازه بان آث میلان نیز با بد نشستن در مقابل توپ ارسال شده مثل کسانی عمل کرد که مغزشان تاب دارد و البته زمین چاک خورده ورزشگاه المپیک رم نیز و "پله شدن " توپ روی آن و فرود و برخاستن ناجور توپ در محوطه 6 قدم نیز در گل شدن آن نقش عمده ای داشت.با این حال در همین مسابقه نیز توتی چیزی بیش از یک مدیر و حتی کاپیتان برای رمی ها نشان داد و در هر حرکت نفوذی و موثر در پشت هجده قدم رقیب ، رد پای وی نیز دیده می شد و این روال در اکثر مسابقات رم نیز جریان داشته است . عده زیادی از کسانی که نقش مشابهی به آنان واگذار شده است ، از فرصت استفاده کرده و راحت طلب شده اند و در صرف انرژی بسیار صرفه جویی نموده اند؛ اما توتی در تضاد با آنها نه تنها وظایف خود را انجام داده ، بلکه عقب تر آمده و از همان خط میانی به بازی سازی پرداخته است . در واقع او بیشترین کمک را به خطر میانی تیمش نیز کرده و عجیب تر آن که در ارسال پاسهای از30 متری نیز تبحر نشان داده و اکثر این ارسالها نیز صحیح از آب درآمده است.توتی وقتی وارد18 قدم نیز می شود، قدرت مانور زیادی دارد و دور زدن حریف با توپ و سپس قدرت شوتزنی از او مهره ای کارساز ساخته است . پاسهای او درون 18 قدم بهترین خوراک برای دل وکیو و باتی گل در اردوی رم و امثال اینزاگی و دل پی یرو در اردوی ملی بوده اند.با این حال مساله همراهی یا عدم حضور "روبرتو باجو" معروف در بازیهای ایتالیا در جام جهانی 2002 ، تا به حال بارها اعصاب توتی و همفکران او را خط خطی کرده است . وقتی در اوایل فصل فشار مردم و طرفداران باجو برای اضافه کردن وی به ترکیب تیم ملی زیاد شد، توتی و نفرات دیگری مثل دل پی یرو بنای مخالفت را گذاشتند و گفتند که آمدن وی یک نوع نفاق در اردوی ملی ایجاد خواهد کرد و او نباشد، بهتر است.وقتی تراپاتونی هم مخالفت کرد و سپس کار به پرس و جوی زیاد رسانه ها از این مربی در این باب کشید و دردسر بالا گرفت ، سکوت چاره کار تشخیص داده شد تا از این طریق ماجرا آرام شود. حالا که چنین شده است و ماجرای باجو و بودونبود وی تا حدی از یاد رفتنی است و به خصوص آسیب دیدگی و حاشیه نشینی دو ماه اخیر او، خواه ناخواه از شدت ماجرا کاسته است ، وقت بررسی بیشتری برای توتی و دیگران وجود دارد.توتی حالا پذیرفته است که باجو نیز همراه تیم ملی ایتالیا به شرق آسیا برود و در صورت امکان یاور او و تیم باشدالبته در این خصوص تراپاتونی است که باید نظر نهایی را بدهد. کارشناسان می گویند توتی و باجو که در بره شا نقشی مثل توتی را ایفا می کند، بهترین بازیگران پست "رابط" هستند و چون حضور در جام جهانی در درجه اول تجربه می خواهد، باجو می تواند در آن میدان برای چهارمین بار متوالی حاضر و کارساز باشد و اگر توتی روزی به میدان نیاید، او وظیفه بازی سازی را انجام بدهد. و این یعنی که این دو پس از ضدیت اولیه با یکدیگر، می توانند دوست هم نیز باشند.هر اتفاقی در کره و ژاپن روی دهد، برگی تازه از دفتر تکامل کار توتی تلقی خواهد شد. بازیکنی که در حد تعریف های مفرط و آرزوهای اغراق شده ایتالیایی ها نیست ؛ اما البته بازیکن بسیار خوبی است آن قدر خوب که می تواند در جام جهانی کارهای بس مهمی صورت بدهد.