موجیم که آسودگی ما عدم ماست

دغدغه ها و دل گفته های این مرد استثنایی با اقدامی استثنایی را در گفت‌وگویش با «جام جم آنلاین» می خوانید.

این 9 دوست داشتنی!

عدد9، امسال معنی دیگری برای منوچهر دارد. تنها دخترش زهرا ، 9 ساله است، در ماه 9 از سال 90 هستیم و قرار است 9 سال پیگیری مداوم برای گرفتن مجوز بالا رفتن از پله های برج میلاد با ویلچر، به ثمر بنشیند.

از دلیل مخالفتها می پرسم و در یک کلام می شنوم؛ بی اعتمادی!

"هر بار به دلیلی که قانع کننده نبود من را از این کار منصرف می کردند و من به این نتیجه رسیدم که تنها بی اعتمادی و نگرانی از به نتیجه نرسیدن اقدامی که به دنبال آن هستم، دلیل این مخالفتهاست."

روز موعود

بالاخره بعد از کلی بالا و پایین رفتن و به مدد تلاش یکی از دوستان دارای معلولیتم موفق شدیم برای 12 آذر امسال، مجوز صعود از پله های برج میلاد را بگیریم. شاید جالب باشد بدانید که به من می گفتند احتیاج نیست که این تعداد پله ( 312 ) را طی کنی، اگر 50 تا هم باشد ما همان عددی که خودت گفتی را اعلام می کنیم!

مگر آسانسور نیست که از پله می روی؟!

بعد از گرفتن مجوز، فقط 20 روز فرصت برای تمرین داشتم. شاید اگر استقبال بیشتری از کار من می شد و فرصت بیشتری داشتم، 6 ماه تمرین می کردم تا بتوانم تمام 1800 پله ی برج میلاد را با ویلچر طی کنم.

اما با این حال، با توجه به آمادگی کسب شده در طی این 20 روز  موفق شدم در مدت زمان یک ساعت و 10 دقیقه ، 312 پله ی راس برج را با ویلچر طی کنم و پرچم یا ابوالفضل را بر فراز برج میلاد و به نمایندگی از تمام افراد دارای معلولیت به اهتزاز دربیاورم.

دخترم زهرا که به خاطر حضور همسرم در سفر حج، هنگام تمرینات کنارم بود می گفت: بابا! مگه آسانسور نیست که با پله میری؟!

چرا 312؟

از نامجو علت انتخاب عدد 312 را جویا می شوم: عدد 3 به نیت امام حسین (ع) که سومین امام شیعیان هستند و عدد 12 به مناسبت 12 آذر روز جهانی افراد دارای معلولیت انتخاب شد.

نامجو اولین نفر است؟

نامجو ی 33 ساله می گوید: طبق بررسیهایی که انجام دادیم تاکنون تنها یک نفر در کانادا موفق شده با ویلچر از پله ها بالا برود که البته رکورد ثبت شده از وی ( 720 پله) در یک زمان اتفاق نیافتده، بلکه طی چند روز و در مکانهای متعدد انجام شده است.

" در نهایت کل پله های طی شده به عنوان رکورد او ثبت شده است و به جز این فرد کانادایی، مورد دیگری پیدا نکردیم."

من هم خیلی سعی کردم نماینده ی "گینس" (کتاب ثبت رکوردها) را برای روز صعود از پله ها دعوت کنم که به خاطر برخی مسائل موفق نشدم و در نهایت رکورد من به صورت رسمی ثبت نشد.

دور اروپا در 80 روز

منوچهر نامجو تاکنون سفرهای زیادی با ویلچر داشته است. از سفر 80 روزه ی دور اروپا گرفته تا طی کردن مسیر 700 کیلومتری حاشیه ی خلیج فارس با شعار دفاع از نام "خلیج فارس". همچنین طی کردن مسیر ترکیه و سوریه تا مرز لبنان به شعار حمایت از مردم مظلوم غزه نیز از دیگر سفرهای این ورزشکار معلول است.

او خاطره ی جالبی از سفرش به فرانسه دارد و می گوید: در پاریس برای بازدید از موزه ی لوور رفته بودم که بر حسب عادت با ویلچر از پله ها عبور کردم، چشمتان روز بد نببیند! بالا رفتن از پله همان و جلب شدن توسط پلیس مستقر در موزه همان! این کار من برایشان به شدت تعجب برانگیز بود که چرا با وجود رمپ ( سطح شیبدار) در موزه، از پله ها استفاده کرده ام!

نامجو خاطره ی جالب دیگری تعریف می کند: هفته ی گذشته در همایشی حضور داشتم که برای تجلیل از معلولین نخبه بود. همانجا خانم دکتری که استاد دانشگاه هم بود به من گفت حاضرم مدرک دکترایم را به تو بدهم ولی بتوانم باویلچر از پله ها رد بشوم!

آرام نمی گیرم...

11 سال است که ازدواج کرده ام. هم اکنون در سازمان بهزیستی شاغلم و از اینکه هیچ چیز، حتی پله ها، مانع پیشرفتم نشده است، بسیار خوشحالم.

"تنها هدفم از انجام این اقدام نمادین و سایر کارهایی که انجام داده ام این بود که به همه ثابت کنم معلولان  توانمند هستند و هیچ چیز نمی تواند باعث تسلیم شدن آنها شود."

ما زنده به آنیم که آرام نگیریم/ موجیم که آسودگی ما عدم ماست 

هاجر بزرگی