بایدها و نبایدهای فیزیوتراپی

در چنین شرایطی ممکن است فیزیوتراپی که در کاهش درد و التهاب ناشی از بیماری‌های سیستم عضلانی، اسکلتی و عصبی نقش موثری دارد، به شما توصیه شود. در واقع این رشته علم استفاده از روش‌های درمان فیزیکی برای کاهش درد، افزایش توانمندی و اصلاح ساختارفیزیکی افرادی است که به نوعی درد و التهاب عضلانی اسکلتی مبتلا هستند.

دکتر فتانه اکبری، متخصص طب فیزیکی و توانبخشی در گفت‌وگو با «جام‌جم» می‌گوید: پیشینه به‌کارگیری روش‌های درمان فیزیکی در طب پزشکی ما به زمان بوعلی‌سینا و استفاده از ماهی‌هایی که در آب الکتریسیته تولید می‌کردند، باز می‌گردد.

دکتر اکبری با تاکید بر این‌که فیزیوتراپی به تنهایی درمان محسوب نمی‌شود و در واقع به درمان کمک می‌کند، می‌افزاید: در واقع روش‌های درمان فیزیکی با ایجاد گرمای سطحی یا عمقی در بافت‌ها و با به‌کارگیری اصولی از فیزیولوژی بدن به کاهش درد و التهابات بافت‌های عضلانی و اسکلتی کمک می‌کند. در واقع زمانی که درد و التهاب را در بیمار کنترل کنیم، قادر خواهیم بود او را برای پذیرش درمان‌های لازم برای بازگشت به دوران پیش از بیماری‌اش آماده کنیم. فراموش نکنید که کنترل درد قسمت مهم درمان بیماری‌هاست؛ چراکه درد به گرفتگی عضله منجر شده و مانع ‌ ورود ما به مراحل دیگر درمان می‌شود.

دکتر اکبری با تاکید بر این‌که فیزیوتراپی با تقویت عضلات، برطرف کردن محدودیت‌های حرکتی عضلات و هماهنگ کردن فعالیت عضلانی بدن به درمان بیماران کمک می‌کند، اضافه می‌کند: در کنار فیزیوتراپی، تمرین درمانی و ورزش درمانی به درمان بیماری‌های اسکلتی عضلانی کمک می‌کند.به گفته وی درمان فیزیوتراپی زمانبر است و ازجلسات سوم و چهارم به بعد کاهش درد قابل مشاهده است، حتی تا پیش از آن ممکن است بیمار با کمی افزایش درد روبه‌رو شود.

وی تاکید می‌کند: ورزش درمانی نیز باید طبق دستور پزشک و با دقت و حوصله در زمان‌های تعیین شده صورت بگیرد و در صورت ایجاد خستگی یا تحریک درد، کم یا قطع شود.

دکتر اکبری می‌گوید: فیزیوتراپی هم باید بر اساس تشخیص پزشک تجویز شود،‌ بی‌شک در مواردی که عامل ایجاد درد در بیمار ناشناخته باشد، فیزیوتراپی توصیه نمی‌شود. همچنین زمانی‌که بیمار دچار التهاب حاد است؛ بخصوص در بیماران روماتیسمی که در مرحله حاد بیماری‌شان هستند،انجام فیزیوتراپی نتیجه عکس داشته و به افزایش درد و التهاب مفاصل منجر می‌شود. فیزیوتراپی در بیمارانی که دچار تنگی تونل کارپال (گرفتگی اعصاب مچ دست) هستند‌ نیز در موارد حاد بیماری توصیه نمی‌شود.

‌ به گفته این فیزیوتراپیست،‌ زنانی که دچار التهابات لگنی و در مواردی نازایی هستند یا از عدم توانایی کنترل ادرار رنج می‌برند، می‌توانند از فیزیوتراپی به‌عنوان یک روش کمک درمانی بهره بگیرند. این روش ‌ در درمان اسکارها (جای زخم) در مرحله‌ای که اسکار در حال شکل‌گیری است، موثر است. این روش بهترین تاثیر را در از بین بردن اسپاسم (گرفتگی )عضلانی دارد.

دکتر اکبری می‌گوید: نتیجه گرفتن از فیزیوتراپی به تجویز صحیح و بموقع درمان‌های مربوط به آن باز می‌گردد؛ چراکه روش‌های صحیح به‌کارگیری درمان‌های فیزیکی هستند که فیزیوتراپی را به‌عنوان شیوه‌ای موثر در تسکین درد و التهابات اسکلتی و عضلانی معرفی می‌کند؛ پس نتیجه نگرفتن از این شیوه کمک درمانی در بسیاری موارد به معنای روش غلط به‌کارگیری درمان‌های فیزیکی توسط فیزیوتراپیست است.

بنابراین اگر فیزیوتراپی بدرستی به‌کار گرفته شود، می‌تواند در کاهش درد و التهابات ناشی از مشکلات حرکتی و آسیب‌های مختلف، دردهای آرنج، مشکلات مفصل شانه، درد و التهابات لگنی و گرفتگی عضلات قسمت‌های مختلف بدن موثر واقع شود.