معلولان و ورزش

هرچند تاثیر ورزش در سلامت معلولان از قرن 18 میلادی شناخته شده بود، اما توجه به فعالیت‌های ورزش معلولان از حدود 100 سال قبل در جهان شروع شد. در حقیقت بعد از جنگ جهانی اول بود که به دلایل پزشکی و روش ورزش درمانی، توجه به ورزش از اهمیت بیشتری برخوردار شد.

تاسیس باشگاه‌های ورزش معلولان و مسابقات ورزشی جدی برای آنان از سال 1948 با ورزش‌های با ویلچر آغاز شد.

از سال 1948 همزمان با افتتاح مسابقات المپیک در لندن، مسابقات بین‌المللی استوک مندویل که به ورزش‌های ویلچری توجه داشت نیز افتتاح گردید.

سال 1952، مردان کهنه سرباز دانمارکی به ورزش معلولان پیوستند و کمیته رقابت‌های بین‌المللی استوک مندویل را تاسیس کردند. ‌ سال 1960، تحت نظارت و حمایت «فدراسیون جهانی سربازان قدیمی» گروه تحقیقی بین‌المللی ورزش معلولان یا سازمان جهانی ورزش معلولان ختم شد.

سازمان‌های مربوط و وابسته به معلولان بتدریج سال‌های 1978 و 1980 تاسیس شدند. سرانجام 4 سازمان بین‌المللی با کمک یکدیگر سال 1982 «کمیته هماهنگ‌کننده ورزشی معلولان در جهان» را افتتاح کردند.

به مرور زمان، مسابقات در چند رشته ورزشی به تعداد قابل‌توجهی رسید، سپس به مسابقات پارالمپیک تبدیل شد. بتدریج مسابقات پارالمپیک رشد کرد و به یکی از رویدادهای ورزشی مهم جهان تبدیل شد .

کلمه (پارالمپیک) بر گرفته از کلمه لاتین (پارا) به معنای (همراه با) و کلمه (المپیک) است و هیچ ارتباطی با کلمه فلج ندارد.

در ایران نیز فدراسیون ورزش‌های جانبازان و معلولان تا پیش از انقلاب اسلامی، به صورت کمیته‌ای غیرفعال زیر نظر فدراسیون پزشکی بود و فعالیت این کمیته صرفا به شرکت مسوولان آن در گردهمایی‌های بین‌المللی محدود می‌شد و هیچ گونه فعالیت عملی در بین افراد معلول انجام نمی‌داد.

پس از پیروزی انقلاب، ‌ اواخر سال 1358 فدراسیون ورزش‌های معلولان تاسیس شد، اولین فعالیت این فدراسیون تازه‌تاسیس، اعزام یک گروه به مسابقات المپیک افراد معلول در هلند بود که تابستان سال 1359 صورت گرفت که هدف از این اعزام کسب تجارب فنی و تهیه منابع و قوانین و مقررات و شرکت در اجلاس ورزش معلولان، جهت شناساندن ایران در فدراسیون بین‌المللی معلولان بود.

پس از بازگشت گروه اعزامی از مسابقات المپیک هلند، اولین دوره کلاس مربیگری ورزش‌های معلولان در چند رشته در همان سال برگزار شد، مربیان پس از آموزش‌های لازم به استان‌های خود مراجعت و نسبت به تشکیل تیم‌های ورزشی اقدام کردند که اولین مسابقات افراد معلول در رشته‌های دوومیدانی، پینگ‌پنگ، شطرنج، بسکتبال با ویلچر، والیبال نشسته و شنا در تهران شهریور ماه 1359 برگزار شد که نابینایان فقط در رشته شطرنج شرکت داشتند.

سال 1377 با توجه به لزوم تاسیس کمیته ملی پارالمپیک در ایران با تاسیس کمیته ملی پارالمپیک موافقت به عمل آمد.

به دنبال تایید فوق و با تهیه اساسنامه کمیته ملی پارالمپیک این کمیته رسما مورد تایید کمیته ملی المپیک کشور واقع و اولین مجمع عمومی آن سال 1379 برگزار شد.