حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
روزانهها
حادثهای در راه است
محرمی دیگر از راه میرسد و دیگربار یاد رشادت، پایداری، عدالتخواهی، شهامت و شهادت در دلها جان میگیرد و این همه از آن روست که حسین(ع) برخلاف آنچه غافلان از سر عناد بر زبان میرانند، نه مظهر جنگ و خونریزی و خشونت که نماد بیبدیل مظلومیت و شهادت است. او به کربلا نیامده که انتقام بگیرد، آمده که دیگران در طول تاریخ، انتقام خون پاک او و یارانش را از یزیدیان زمانه بگیرند. حسین به کربلا نیامده تا بجنگد، آمده تا شاهدی باشد هماره زنده بر مظلومیت حق و فریبندگی باطل، آمده نه برای خونخواهی، که برای شهادت.
به بیان رهبر معظم انقلاب: «حسین بن علی(ع) با ساز و برگ جنگ به کربلا نیامده بود. آن کسی که میخواهد به میدان جنگ برود، سرباز لازم دارد؛ اما امام حسین بن علی(ع) زنان و فرزندان خود را با خود آورده است. این به معنای آن است که اینجا باید حادثهای اتفاق بیفتد که عواطف انسانها را در طول تاریخ همواره به خود متوجه کند.» (خطبههای نماز جمعه، 26 فروردین 1379)
حسین و حواریونش با جان و ایمان آمدهاند تا نه خون دشمن، که خون خود بریزند و اسوه ایثار و فداکاری برای تمامی عاشوراها و کربلاهای تاریخ باشند. اما نه چنان است که این مسیح بر صلیب، گناه آیندگان را به جان خریده باشد، او خار چشم گنهکاران همه تاریخ و مایه بیداری همه مظلومان و ستمدیدگان عالم بشریت است؛ برای ما که در این زمانه به سر میبریم و وقایعی همچون انقلاب اسلامی بهمن 1357 و دفاع مقدس هشتساله در برابر رژیم بعثی عراق را پیش چشم داریم، باور این حقیقت، دشوار نیست.
اما عاشورا و کربلا فقط از آن ما مسلمانان نیست. آنچه در محرم سال 61 هجری به وقوع پیوست حادثهای از آن تاریخ است و متعلق به تمامی آیندگان. حسین بن علی(ع) امروز در اقصی نقاط جهان شناخته شده است و ماجرای زندگی و مرگ زیبای او تحسین هر آزاده آزادیخواهی را با هر مرام و مسلک و دین و آیینی برمیانگیزد. مردمان شاید همه، اسلام را نشناسند اما عدالت و آزادی و عزت و کرامت نفس را میشناسند. اینها ارزشهای انسانی است نه صرفا اسلامی. هرآنکس که آزادی و آزادگی را قدر بنهد، حسین را قدر نهاده و هر آنکس که آزادیخواهی و عدالتطلبی آرمان او باشد، حسین، پیشوا و امام اوست.
آزاد جعفری / جامجم
گفت و گو
