آنچه می‌خواستیم نبود

برگزاری نمایشگاه مد و لباس، به عنوان اولین گام با توجه به نیاز جامعه کنونی و گرایش نسل جوان به مد‌های وارداتی اهمیت خاص خود را دارد، بویژه این‌که موضوع ساماندهی مد و لباس و پوشاک ملی از ضرورت‌هایی است که هیچ‌کس درباره چرایی آن تردید ندارد، اما قطعا درباره چگونگی برگزاری نمایشگاه‌هایی از این دست سخن بسیار است.

در پیش‌خبر اعلام شده از سوی دبیر کارگروه ساماندهی مد و لباس وعده رونمایی بیش از 100 نوع مدل مانتو به مخاطبان داده شده بود، اما با پرسه‌ای کوتاه در این نمایشگاه بخوبی می‌شد دریافت که چنین چیزی نبود و نه تنها مانتوهایی با طراحی‌های کاربردی در آن کمتر وجود داشت، بلکه نشانی از خلاقیت و نوآوری نیز در عرضه مانتو به چشم نمی‌خورد. به بیان دیگر می‌توان گفت این نمایشگاه دستچینی از مدل‌های پشت ویترین مغازه‌های میدان 7 تیر بود که بازدیدکنندگان می‌توانستند با صرف وقت و هزینه کمتر آنها را ببینند.نکته قابل تامل دیگر آن‌که مهم‌ترین انگیزه بازدیدکنندگان برای رفتن به نمایشگاه‌های مد و لباس، تازه و کاربردی بودن مدل‌هاست، حال آن‌که بسیاری از مدل‌های ارائه شده در نمایشگاه، افزون بر تازه نبودن الگوها، برای استفاده در اماکن عمومی، ادارات و دانشگاه‌ها نیز مناسب نبود.

به نظر می‌رسد دست‌اندرکاران وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی و دیگر نهادهای فرهنگی در حوزه مد و پوشاک باید برای ساماندهی این مقوله، برگزاری نمایشگاه‌هایی با کیفیت بهتر، کاربردی‌تر، جوان‌پسند‌تر و شادتر را در دستور کار خود قرار دهند.