هرگز در اینتر مربیگری نمی‌کنم

اینتر از آن تیم‌هایی است که هرگز مرا روی نیمکت آن نخواهید دید. وقتی 18 ساله بودم، هررا می‌خواست تا موراتی مرا به ترکیب اضافه کند اما این انتقال صورت نگرفت. سال‌ها بعد در کسوت مربی هم چندین‌بار در شرف پیوستن به این تیم بودم اما هر بار ماجرایی مرا از این تیم دور کرد. اینتر باشگاهی است که هیچ‌وقت مربی آن نخواهم بود.

دیگر نمی‌توان قهرمان بازی‌ها را همچون سال‌های گذشته از نیم فصل حدس زد. اینتر با تعویض چندباره مربی ضعیف شده و یووه و میلان رقابت خوبی برای قهرمانی دارند. البته یووه بهتر شروع کرده و رم هم می‌تواند در نیم‌فصل دوم تهدیدی برای این دو تیم باشد. البته برای این دو تیم شرایط از این نظر بهتر است که در اروپا بازی ندارند و مسوولیتی برای آمادگی تیم در بازی‌های میان هفته ندارند و تمام انرژی شان را در سری A صرف می‌کنند.

به نظرم در آینده نزدیک، شانسی وجود ندارد چون در این کشور حداقل 5 باشگاه با بودجه بالا وجود دارند که می‌توانند دستمزدهای خوبی به بازیکنان بپردازند و تنها بارسا و رئال مادرید می‌توانند این چنین بازیکنانی را جذب کنند. بازیکنان انگلیسی در کشورشان پول خوبی می‌گیرند و محبوب هستند و نیازی به بازی در ایتالیا ندارند.

همان‌طور که قبلا گفته‌ام، سعی می‌کنم خودم را مشغول کنم اما در ایتالیا مشغول به کار نمی‌شوم. البته دلیل این کار دستمزدهای پایین به مربیان در ایتالیا نیست بلکه مربیگری در این کشور دیگر منظور مرا برآورده نمی‌کند.

جالب است در دوره‌ای که پول، حرف اول را می‌زند هنوز هم باشگاهی مثل یووه می‌تواند سمبلی مثل دل‌پیرو داشته باشد که تمام این سال‌ها برای یووه افتخار کسب کرد. دل پیرو هنوز هم برای باشگاه اهمیت دارد و می‌تواند در نتایج تاثیرگذار باشد. دل پیرو بازیکن من در یووه هم بود و به او کمک کردم تا قراردادش را با باشگاه تمدید کند.

کار کردن درخارج از ایتالیا، ذهن مرا باز کرد، البته کشور یا باشگاهی که برای کار انتخاب می‌کنید، اهمیت زیادی دارد و اگر شناخت خوبی از آن نداشته باشید شرایط کار خیلی سخت خواهد بود. باید بدانید بازیکنان‌تان چه خصوصیاتی دارند و مردم و هواداران از شما چه می‌خواهند. بعد که با این مسائل آشنا شدید، می‌توانید فلسفه جدیدی برای تیم‌تان قائل شوید و کار را پیش ببرید. باید حس احترام در تیم وجود داشته باشد و تیم دارای رهبری قابل اعتماد باشد. انضباط در تیم حرف اول را می‌زند و رفتار مناسب، حضور به‌موقع برای تمرین و غذا خوردن در کنار هم از اصول کار است. بازیکن باید به باشگاهی که هزینه گزافی برایش داده احترام بگذارد و خواسته‌هایش را اجرا کند.

در فصل اول که در رئال مادرید بودم با 4 مهاجم بازی می‌کردم ولی همیشه این عنوان به من داده می‌شد، شاید به‌خاطر این‌که در میلان با گل‌های کمی که زدیم، قهرمان شدیم، اما در فوتبال وقتی عنوانی به شما داده می‌شود، دیگر عوض کردن آن خیلی دشوار است.

روزنامه دیلی استار / مترجم: امیررضا نوری‌زاده