اندر حکایت یک استعفا

هر چند که مردم به مطالباتی همچون آزادی احزاب بویژه جریان های اسلام گرا، آزادی انجام فرایض دینی ، سرنگونی حاکمان و نزدیکان حلقه اول مبارک و... دست یافته‌اند اما همچنان موانع بسیاری بر سر راه انقلاب آنها مشاهده می‌شود. امری که در روزهای اخیر و تنها چند روز مانده (7 آذر) به انتخابات قانون گذاری حضور دوباره مردم در خیابان ها برای احیای انقلابشان را موجب شده است. قیامی که به دلیل عدم همگرایی شورای نظامی با‌ آن 2 هزار کشته و زخمی بر جای گذاشته است.

در کنار این تحولات، نکته مهم در مصر استعفای دولت عصام شرف می باشد. کابینه وی در حالی استعفای خود را به شورای نظامی تحویل نمود که بسیاری آن را نتیجه پایداری مردم در قبال مطالباتشان و ناتوانی شورای نظامی و حامیان درونی و خارجی آنها در برابر مردم می‌دانند.

مردم مصر که با پایداری پیش از این دولت احمد شفیق نخست وزیر مبارک را سرنگون کرده بودند این بار برای حفظ آرمان‌های انقلاب و جلوگیری از اموری چون کودتای نظامیان برای کسب قدرت انحصاری، برهم زدن فضای انتخابات توسط جریان‌های معارض انقلاب و... به خیابان‌ها آمدند و سرنگونی عصام شرف را محقق ساختند هر چند که سقف مطالبات آنها سرنگونی شورای نظامی است.

در این میان رویکرد دولت شرف به عدم اجرای خواست مردم برای رویکرد به مقاومت و همگرا شدن آنها با اعراب سازشکار علیه مقاومت و اصرار آن بر روابط با غرب و صهیونیست‌ها خشم بیشتر مردم را به همراه داشته است.

البته برخی ناظران سیاسی استعفای دولت شرف را برگرفته از طرح شورای نظامی و جریان‌های سکولار و برجای مانده از دوران مبارک در کنار صهیونیست‌ها و برخی کشورهای عربی و غربی می‌دانند که با این اقدام برآن بوده‌اند تا قدرت را در شرایط کنونی برای نظامیان حفظ نمایند. اقدامی که هدف نهایی آن بهره‌گیری از نظامیان برای تاثیرگذاری بر انتخابات و مصادره قیام مردمی بوده است.

در صورتی که این سناریو نیز صحیح باشد باز هم این امر موفقیتی برای مردم مصر است که با ایستادگی خود موجب شده اند تا یکی از مهر‌ه‌های دشمنان انقلاب یعنی دولت کنونی سرنگون گردد.
 
به هر تقدیر استعفای دولت شرف با هر عنوانی که صورت گرفته باشد نشانگر تزلزل شورای نظامی در برابر مطالبات مردمی است که آنها را وادار کرده تا حداقل برای حفظ قدرت خود در برابر یکی از خواسته‌های مردمی  تسلیم گردد. امری که دامنه شکست آن برای صهیونیست‌ها، برخی کشورهای عربی و غربی می‌باشد که در روزهای آینده می‌تواند ابعاد جدیدتری به خود بگیرد.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین