زندگی هم‌گاهی گره می‌خورد

از همان موقع که این جمله‌ها را شنیدم تا همین حالا که آنها را با قدری کم و زیاد می‌نویسم دارم با خودم فکر می‌کنم که راستی ما آدم‌ها چقدر از تجربه‌های دیگران و حتی خودمان استفاده می‌کنیم؟

اصلا چرا ما اینقدر اهل آزمون و خطا هستیم؟ چرا مثل راننده‌های ناوارد، هر کوچه‌ای را می‌بینیم، فکر می‌کنیم راه مطمئنی برای فرار از گره‌های ترافیک زندگی است؟ وارد آن می‌شویم تا انتهایش می‌رویم و تازه می‌فهمیم که بن بست است!

چرا حتی از تجربه‌های خودمان هم استفاده نمی‌کنیم؟ یادمان نرود، آدم‌هایی که قبل از ما زندگی کرده و می‌کنند، چیزهایی می‌دانستند و می‌دانند. یادمان نرود یافتن راه درست، خیلی وقت‌ها به یک معلم، یک راهنما و یکی که از ما بیشتر و بهتر می‌فهمد، نیاز دارد.

یادمان نرود زندگی ما انسان‌ها، زندگی جمعی است و برای درست درک کردن مسائل در زندگی جمعی، به عقل جمعی نیاز داریم.

یادمان نرود نه ما و نه هیچ‌کس دیگر نمی‌تواند یک تنه به جنگ زندگی برود.

ما هم ممکن است اشتباه کنیم. اما یادمان باشد اگر این اشتباه‌ها زیاد شود، می‌تواند زندگی را از مسیر عادی خارج کند.مراقب باشیم به دره‌های سهمگین سقوط نکنیم.

علی مهربان