نقش فناوری در کیفیت زندگی

البته کیفیت، حاصل شانس و اقبال نیست بلکه به دانش و فناوری‌های خاصی نیازمند است. به طوری که براساس عقیده صاحب‌نظران کیفیت، برای بهبود زندگی ‌باید همه ما از طریق به کارگیری دانش، ابزار و تکنیک‌های ویژه فعالیت کنیم. این عمل بهبود مستمر نامیده می‌شود که در آن بر کاهش قیمت‌ها و ضایعات در خلال کمینه‌سازی فرآیندهای قابل تنظیم با هدف افزایش کیفیت خدمات و محصولات در گام نخست، تاکید شده است.

درست است که کنترل قیمت و بهبود کیفیت محصول یا خدمت، نوعی مزیت رقابتی محسوب می‌شود، اما نوآوری در محصول یا خدمات، منبع واقعی و اصلی مزیت در بازار جهانی تلقی می‌شود. چراکه نوآوری درواقع شامل یک‌سری مراحل در هر یک از فرآیندهای صنعتی یا شغلی متفاوت است و از آنجا که نوآوری در درون و برون خود یک فرآیند است، می‌توان ابزار بهبود کیفی ویژه‌ای برای بهبود آن به کار برد.

به‌کارگیری ابزار بهبود کیفیت در فرآیند نوآوری می‌تواند به محصول یا خدمتی با کیفیت بالا و قیمت پایین، برای عرضه سریع به بازار منجر شود.راﺑﻄﻪ ﺑﯿﻦ ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ و ﻓﻨﺎوری از دوران اﻧﻘﻼب ﺻﻨﻌﺘﯽ شکل گرفته و روز به روز بیشتر شده است طوری که در ﻋﺼﺮ ﺣﺎﺿﺮ ﺻﺤﺒﺖ از ﮐﯿﻔﯿﺖ زﻧﺪﮔﯽ ﺑﺪون اﺳﺘﻔﺎده از اﺑﺰارﻫﺎی ﻓﻨﺎوری اﻣﮑﺎن‌ﭘﺬﯾﺮ نیست. مهم‌تر آن که اﻧﺪﯾﺸﯿﺪن درﺑﺎره ﻓﻨﺎوری ﺑﻪ ﺗﻨﻬﺎﯾﯽ درﺳﺖ نیست زﯾﺮا اﻧﺴﺎن‌ها ﺧﯿﻠﯽ ﺳﺮﯾﻊ ﺧﻮد را ﺑﺎ ﻓﻨﺎوری‌های در دﺳﺘﺮس ﺗﻄﺒﯿﻖ ﻣﯽ‌دهند. تجربه نشان می‌دهد رابطه میان فناوری و کیفیت زندگی، رابطه‌ای خطی است، یعنی همیشه این دو فرآیند همسو و هم جهت حرکت می‌کنند. پس جز این نمی‌توان انتظار داشت که تامین فناوری به کیفیت زندگی کمک کند.

بهاره صفوی