نوستالژی: ژیان!

مصرف سوخت آن باید حدود 3 لیتر در 100 کیلومتر باشد تا استفاده از آن برای جامعه کشاورزی مقرون به صرفه شود و از همه مهم‌تر باید سیستم تعلیق خیلی خوبی می‌داشت تا یک کشاورز موقع حمل تخم‌مرغ‌هایش به شهر نگرانی از شکستن آنها نداشته باشد. سیتروئن 2CV در اواسط مهر 1327 خورشیدی برپایه همین تفکرات شکل گرفت و به بازار معرفی شد.

آمریکایی‌ها به آن قوطی حلبی و انگلیسی‌ها به آن اردک کوچولو می‌گفتند. یوگسلاوی‌ها آن را کوچولوی عجیب خطاب می‌کردند و اسپانیایی‌ها لقب 2 اسب را به آن اعطا کرده بودند اما این نیش و کنایه‌ها که لیستی بلند بالا در سرتاسر دنیا دارند، هرگز مانع عرضه 42ساله این محصول و تولید 5 میلیون دستگاه آن نشدند. تولید سیتروئن 2CV در ایران از سال 1347 هجری شمسی آغاز شد. تولید این خودرو تا سال 1359 ادامه داشت و اولین مرحله طراحی خودرو بومی در ایران نیز روی این اتومبیل کوچک با ارائه مدل‌های مهاری و پیکاپ آغاز گردید.

مدل اولیه این خودرو به صورت تک چراغ و سیستم استارت هندلی به بازار عرضه می‌شد تا بتواند طیف بیشتری از مردم طبقه فقیر را به سمت خود جذب کند اما با افزایش الزامات ایمنی، این خودرو نیز به امکانات استاندارد‌تری مجهز شد و تولید آن تا سال 1369 برپایه همان طراحی اردک گونه‌اش ادامه یافت.

صبر کنید! ژیان هنوز زنده است. سیتروئن قصد دارد تا با معرفی سیتروئن DS2 که خودرویی در ابعاد ژیان است، یاد و خاطره ارزشمند ترین خودرو کلاسیکش را حفظ کند. این خودرو هر چند با ایدئولوژی ژیان اولیه که با طراحی خودرویی برای مردم روستایی بود، ساخته نخواهد شد اما همچنان درب صاف و شیب دار عقب ژیان را پس از گذشت بیش از 62 سال از تولید اولین نمونه آن در خود حفظ خواهد کرد. راستی آیا شما هم خاطره‌ای به یادماندنی از سواری با این غرنده کوچک را در ذهنتان ثبت کرده‌اید؟