سوارز؛ همه امید لیورپولی‌‌ها

لیورپول در 6 هفته نخست از فصل جاری لیگ برتر انگلیس 3 برد کسب کرد، اما هر بار باخت و فاقد استمراری نشان داد که اولین لازمه و شرط قهرمان شدن است.

آیا نقطه روشن ویژه و فوق‌العاده‌ای هم در ترکیب لیورپول به چشم خورده است؟ داگلیش همسو با بسیاری از ناظران معتقد است چنین نقطه و امری را باید در بازی‌ها و محصول کار و تلاش لوئیس سوارز جستجو کرد. این اروگوئه‌ای کوتاه‌قد اما تند و تیز و فنی از نیم‌فصل مسابقات سال پیش که به آنفیلد آمد، برخلاف اندی کارول بلند قد که همان زمان از نیوکاسل جذب شد، توانسته تاثیر زیادی بر بازی تهاجمی لیورپول بگذارد و همگان افسوس این را بخورند که ای کاش سایر نفرات لیورپول نیز در سطح وی بودند. در 70 درصد اوقات فصل جاری، بردهای لیورپول و امتیازات حاصل از آن در روزها و زمان‌هایی پیش آمده که سوارز در زمین حضور داشته و گلزنی کرده است.

داگلیش در عین حفظ احترام سایر نفراتش، مردی نیست که چشم بر این‌گونه خدمات ویژه ببندد و از آن تقدیر نکند.

وی می‌گوید: «در این 10 ماه بارها رخ داده است که ما برای عبور از سد رقبا به یک کار خاص و جرقه‌ای ویژه نیاز یافته‌ایم و همیشه این سوارز بوده که این امر را برای ما ممکن ساخته است. وی مردی نیست که گلزنی، تنها خصلت و امتیازش باشد و بارها برای یاران کناری‌اش گلسازی هم کرده است.

این‌گونه مهره‌ها در فوتبال کم هستند. کسانی که با یک حرکت و یک پاس و یک ضربه می‌توانند هر چیزی را به سود تیم خود عوض کنند. سوارز از این طیف کمیاب است.»

آیا امکان دارد که سرانجام یک زوج کارآمد بین سوارز و اندی کارول در خط حمله لیورپول ایجاد شود؟ داگلیش در این زمینه چندان امیدوار نیست، اما خوزه انریکه مدافع چپ اسپانیایی لیورپول به این مساله خوشبین است.

او که مثل کارول از «سنت جیمز پارک» به آنفیلد آمده به سبب همبازی بودنش با کارول در نیوکاسل به ارزش‌های وی واقف و معتقد است و باید به او وقت بیشتری در لیورپول داد.

او می‌گوید: «همگان از کلاس جهانی کار سوارز مطلع‌اند، اما این نباید باعث نادیده انگاشتن ارزش‌های دیگران شود. فکر می‌کنم با گذشت مدتی وقت، سوارز و کارول بتوانند همان زوجی را در خط حمله لیورپول بسازند که همگان به آن امید داشته‌اند. به کارول بارها ایراد گرفته‌اند که چرا این‌قدر در لیورپول کم گل زده، اما از یک‌سو به او بسیار کم میدان داده شده و از جانب دیگر بارها نیز مصدوم بوده است. وی مایه و توان لازم را دارد و می‌تواند به آنچه می‌خواهد برسد و داگلیش را نیز صاحب همان مهره تهاجمی ویژه‌ای کند که وی در پی آن بوده است.»

با این وجود و با این که همکاری خوزه انریکه و استوارت دارنینگ در سمت چپ میدان از نقاط قوت لیورپول در این فصل بوده، صبر عمومی برای شکوفایی کارول، بی‌حاصل مانده و این سوارز است که آشکارا بالاتر از او نشان داده است. این که این مهاجم پرثمر سابق آژاکس به‌رغم داشتن یاوران دیگری مثل درک کوییت هلندی و کریگ بلامی ولزی در خط حمله مردان آنفیلدی، تا چه حد می‌تواند حلال مشکلات لیورپول باشد، مساله‌ای مجزا و متفاوت و سوالی است که پاسخ آن روشن نیست.