بیماری‌های ریوی را جدی بگیرید

گرچه لازم است برای تشخیص بیماری، معاینات و آزمایش‌های تکمیلی صورت گیرد، اما به نظر می‌رسد همه این علائم نشان‌ می‌دهد که این فرد به تنگی نفس ناشی از افزایش حجم نای مبتلا شده است که علائم آن تا حدودی شبیه علائم ابتلا به بیماری آسم است. از آنجا که در این بیماری ریه‌ها دچار آسیب جدی و دائمی می‌شوند، می‌توان گفت که متاسفانه هیچ راهکار مناسبی برای بهبود وضعیت فرد بیمار وجود ندارد. آسیب وارد شده به ریه‌ها در این بیماری می‌تواند ناشی از ابتلا به یک بیماری جدی باشد که منجر به از بین‌رفتن بافت ریه شده است، اما معمولا استعمال دخانیات، ابتلا به عفونت‌های مزمن ریوی یا قرارگرفتن مداوم در معرض گازهای حاوی مواد آلاینده و سمی دلیل ابتلاست. البته باید توجه داشت که این بیماری از جمله بیماری‌های نادر بوده و ممکن است یک پزشک عمومی در مدت زمان طبابت خود تنها با 2 یا 3 فرد مبتلا به این بیماری مواجه شود. یکی از عوارض بسیار مهم این بیماری، تورم و التهاب غیرعادی و دائمی مسیرهای عبور هوا در ریه‌هاست. میزان ترشح خلط در نایچه‌هایی که متورم می‌شوند به میزان قابل توجهی افزایش خواهد یافت و در نتیجه نایچه‌ها مستعد ابتلا به عفونت خواهند شد که اغلب درمان چنین عفونت‌هایی بسادگی امکان‌پذیر نخواهد بود و برای این که عفونت ایجادشده در ریه‌ها دیگر قسمت‌های بدن را تحت تاثیر قرار ندهد، لازم است بیمار برای مدت زمان طولانی با تجویز یک آنتی‌بیوتیک مناسب، تحت درمان قرار گیرد. ابتلا به این بیماری اغلب موارد با علائمی نظیر تنگی‌نفس، سرفه‌های مداوم، احساس بی‌قراری و ناراحتی عمومی، کاهش وزن، خستگی، بی‌خوابی و همچنین کاهش توان جسمانی به علت ناتوانی ریه‌ها در تامین اکسیژن مورد نیاز بدن همراه است. پزشکان می‌توانند از وجود صداهای غیرعادی در ریه‌ها هنگام تنفس به عنوان نشانه‌ای برای شناسایی بیماری احتمالی استفاده کنند و برای تشخیص نهایی به نتایج عکسبرداری از قفسه سینه و نمونه‌برداری از بافت ریه فرد بیمار استناد کنند. گرچه هیچ راهکاری برای درمان قطعی این بیماری وجود ندارد، اما با تجویز دوره‌ای آنتی‌بیوتیک‌ها، فیزیوتراپی قفسه سینه و همچنین درمان‌های توانبخشی می‌توان از پیشرفت بیماری و شدت یافتن بروز علائم تا حدودی جلوگیری کرد. در شرایطی که بیماری بسیار پیشرفته شده و محدودیت‌های بسیاری را برای فرد بیمار ایجاد کند، از طریق عمل جراحی بخشی از بافت ریه ـ که دچار عفونت شده است ـ‌ برداشته می‌شود. در غیر این‌صورت، ابتلا به عفونت مجدد، به ایجاد اختلال در عملکرد ریه، آبسه عفونی بافت ریه و در نتیجه گسترش عفونت در بدن منجر خواهد شد.

دکتر مهرداد اوستایی