آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
نکته روز
تبعیض همیشه بد نیست!
ما که گذرمان به المپیاد نیفتاده و از چند فرسخی محل آزمون المپیاد نگذشتهایم، هر وقت تصویر المپیادیها را در تلویزیون میبینیم که گل به گردنشان آویختهاند و میکروفن مقابلشان میگیرند و از احساسشان میپرسند، غبطه میخوریم که این افراد آیندهشان تضمین است و غصهای چون کار و کنکور ندارند. اما چرا بعد از کسب مدالهای طلا و نقره و برنز و حتی دیپلم افتخار از ریاضی و فیزیک و شیمی و... برخی از این افراد چنان به ستوه میآیند که بار سفر میبندند و گاه به تحصیلات تکمیلی نرسیده برای ادامه تحصیل راهی غربت میشوند، ابهامی است که مراسم استقبال از المپیادیهای جهانی را کمرنگ میکند.
خبرگزاری مهر در یادداشتی از مشکلات المپیادیها گفته که نکتهای بیش از همه در آن دردآور است و آن بیمهری به نخبگان جوان برای ورود به دانشگاه است.
براساس قانون کنکور، المپیادیهای طلایی از شرکت در آزمون سراسری معافند و نقرهایها و برنزیها هم اگر 80 درصد نمره آخرین فرد قبولی درکنکور را کسب کنند، به دانشگاه راه مییابند، اما گویا برخی دانشگاهها تمایلی به اجرای این قانون ندارند و در حالی که فرزندان اعضای هیات علمی به راحتی به دانشگاه محل خدمت والدین خود وارد میشوند، المپیادیها از ورود به دانشگاهی مثل علوم پزشکی تهران بازمیمانند.
حتی اگر این خبر را باور نکنیم، همین که عدهای از المپیادیها از عدم صدور مجوز برای ورود به دانشگاهی خاص شکوه دارند، نشان میدهد که نظام آموزش عالی در اقناع فکری این افراد قدمی برنداشته، چرا که چه باور کنیم یا نه، هرسال عدهای از دانشجویانی که برای ادامه تحصیل از ایران میروند، نخبگان المپیادیاند و از آنجا که ریسک بازگشت این نخبگان به کشور بالاست، بهتر نیست آنان را به راحتی درگیر بوروکراسیها و مقررات دست و پاگیر نکنیم؟ بعضی افراد، بعضی وقتها، ارزش تبعیض را دارند!
کتایون مصری / گروه جامعه
تازه ها
گوناگون
پیشنهاد سردبیر
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
اگر VAR بود دو بار اخراج میشدم!
گفت و گو
