دخیل به پنجره فولاد

خورشید بی‌غروب خراسانمان سلام

یا حضرت رئوف، شه مهربان سلام

وقتی ز سمت مشرقتان عشق می‌وزد

گل می‌کند هر آینه بر هر دهان سلام

پر می‌زنم کبوتر پیغامبر شوم

با بال‌های خسته برم یک جهان سلام

از شهر رِی به محضرتان عرض احترام

از مشهدالرضا به قم و جمکران سلام

اذن دخول را در ‍‍ِ باب‌الجواد خواند

هرکس که خواست بشنود از عمق جان سلام

بعد از نماز و روضه تپیدن گرفته است

هر چشم خیس تا که دهد سمتتان سلام

با خیل زائران شما، صحن انقلاب

مثل شروع عاشقی‌ام، ختم آن سلام

چشم در تاثیر زیبایی از ابرو کمتر است

مستی ابروی یار از گیسوی او کمتراست

اصل زیبایی ست این‌که پلک در بالای چشم

شک کند در صحن از امثال جارو کمتر است

یا به وقت بیخودی زائر به دور مرقدت

حس کند که از خودش هشتاد کیلو کمتر است

بارها در تنگ آغوش ضریحت دیده‌ام

فاصله بین من و روح من از مو کمتر است

با حساب دنیوی در این حرم سر خم نکن

چون بهای چار زانو از دو زانو کمتر است

بس‌که با نیت نخوردی زود باور می‌کنی

آب سقاخانه از یک مشت دارو کمتر است

ازخودت بگذر به ترفندی که در این بارگاه

عارف بالله هم گاهی از آهو کمتر است