مسمومیت با ال‌اس‌دی (LSD)

تابلوی بالینی: این ماده باعث تحریک سیستم عصبی سمپاتیک در بدن می‌شود. سیستم سمپاتیک در مقابله با هر نوع استرس و هیجانی فعال می‌شود تا بدن توانایی تقابل با شرایط را داشته باشد. با مصرف ال اس دی ضربان قلب و فشار خون افزایش می‌یابد. مردمک گشاد شده و گُرگرفتگی در صورت قابل مشاهده است. موهای روی تن فرد سیخ، عضلات وی سفت و دمای بدن افزایش می‎یابد. بندرت ممکن است بیماران تشنج کنند. مصرف بیش از حد ال‌اس‌دی ممکن است موجب ایست تنفسی و گاهی افت هوشیاری در حد کما ‌شود. اثرات توهمزایی ال‌اس‌دی ممکن است به صورت لذت‌بخش یا عذاب‌آور باشد که این حالات به خلق غالب و انتظارات استفاده‌کننده و عوامل محیطی برونی بستگی دارد.اثرات روانشناختی ملال‌آور شامل حملات ترس شدید، بدبینی، جنون آنی و واکنش‌های افسردگی است که برای توصیف این حالات از اصطلاح «سفر بد» استفاده می‌شود. تعدادی از افراد نیز ممکن است به جنون مزمن مبتلا شوند.

در افرادی که ال‌اس‌دی مصرف می‌کنند، حالتی به نام «فلش بک» دیده شده که در آن فرد دچار اختلال پایدار ادراکی توهمزا می‌شود که بیان‌کننده حالت ناتوان‌کننده‌ای است که اغلب با هراس یا اضطراب همراه است.بیمارانی که به اورژانس مراجعه می‌کنند، هوشیار هستند و معمولا قادر خواهند بود که سابقه مصرف دارو را ذکر کنند. با توجه به شرح حال مصرف دارو و وجود نشانه‌ها، تشخیص مصرف ال‌‌اس‌دی صورت می گیرد.

اقدامات درمانی: به عنوان فردی که با فرد مسموم با ماده توهمزا برخورد دارید باید این نکته را در ذهن داشته باشید که به دلیل توهمات ناشی از دارو ممکن است فرد برای خود یا اطرافیان آسیب‌رسان باشد. بنابراین اولین اقدام توجه به این موضوع است که فرد تصمیم به آسیب دارد یا نه؟ دوم این‌که آیا وسیله(چاقو) یا موقعیتی(سقوط از بلندی) برای آسیب وجود دارد؟ سوم این‌که آیا می‌توان شرایط را تغییر داد؟

به دلیل خطر وجود جنون آنی، لازم است تمام افرادی که مشکوک به مصرف این دارو هستند به بیمارستان منتقل شوند؛ چه بسا برای کنترل بسیاری از علائم نیاز به استفاده از آرامبخش‌های تزریقی یا خوراکی باشد.در بیمارانی که سفر بد را تجربه می‌کنند، اطمینان‌بخشی و حمایت‌های عاطفی معمولا تنها اقدام موثر است.