یادگار عصر حجر در انگلیس

برخی ادعا می‌کنند که این بنای تاریخی توسط کاهنان به عنوان معبد یا پرستشگاهی برای عبادت بنا شده، در صورتی که بعضی دیگر بر این باورند که این مکان توسط خارجیانی که به انگلیس آمده بودند ساخته شده است. آنچه مسلم است این‌که این شاهکار سنگی ـ تاریخی در قرون وسطی ساخته شده است. اگر بخواهیم دقیق‌تر بگوییم استون‌هنژ و دیگر سنگ‌های اطراف آن، حتی به دوران قبل از عصر حجر نیز مربوط می‌شود.

خلاصه این‌که نسل‌های زیادی راجع به ساخت بناهای سنگی و با عظمت استون‌هنژ شگفت‌‌زده شده‌اند و به تفکر فرو رفته‌اند و سوالات فراوانی برایشان به وجود آمده است، سوالاتی نظیر شخص سازنده این بناها کیست؟ سنگ‌هایی با این عظمت از کجا آورده شده‌اند؟ ‌وزن‌ آنها چقدر است؟ چگونه سنگ‌ها را جابه‌جا‌ کرده‌اند؟ از چه امکاناتی برای ساخت آنها استفاده کرده‌اند؟

هیچ فرهنگی به طور کامل نقش و مسوولیت ساخت نهایی این مکان را ندارد. از طریق مطالعات باستان‌شناسی، اعتقاد بر این است که استون‌هنژ در 3 مرحله بنا شده است و آنچه ما امروز به عنوان استون‌هنژ می‌بینیم نتیجه آخرین مرحله ساخت است که حدود 3500 سال قبل تکمیل شده، اما برای پی بردن به مراحل ساخت آن ابتدا باید به 5000 سال قبل برگردیم.

ـ اولین مرحله ساخت در عصر ثانویه حجر در سال‌های 3500‌‌ـ‌2600 قبل از میلاد مسیح بوده است. در این مرحله سنگ‌های بزرگ ‌ واقع در خندق و حاشیه آن ساخته شد و بعدها نام کاشف آن یعنی جان آبری را بر این مکان گذاشتند. سنگین‌ترین سنگ این دوره نیز 45 تن وزن دارد. البته پس از این دوره، استون‌هنژ حدود 1000 سال دست نخورده باقی ماند.

ـ دومین مرحله ساخت حدود 2150 سال قبل از میلاد انجام شد؛ در این مرحله سنگ‌های بزرگی از کوه‌های ولش انگلیس به این مکان آورده شد.

ـ سومین مرحله ساخت در حدود 2000 سال قبل از میلاد بود؛ در این مرحله 30 سنگ به وزن 25 تن و ارتفاع حدود 4 متر از معدن سنگی واقع در 30 کیلومتری مکان بنا آورده شد که برای ساخت سنگ‌های عمودی به کار رفته است.

خندق واقع در استون‌هنژ 91 متر طول و 8‌/‌1 متر عرض دارد. تپه‌های بلند و خاکریزهای عظیم آن همه در عصر حجر ساخته شده و مسیر توسط سنگ‌هایی که از شمال شرقی بناهای استون‌هنژ تا کنار رودخانه آون کشیده شده علامتگذاری شده است. در امتداد مسیر استون‌هنژ سنگ قبر‌هایی نیز وجود دارد که در عصر برنز محل دفن اشخاص مهم بوده است. 2 ستون سنگی هم به حالت مستطیل وجود دارد. سنگ‌های اصلی به شکل دایره‌وار و شبیه نعل اسب قرار گرفته‌اند، ولی سنگ‌های بیرونی و درونی اطراف دایره بنا از سنگ‌های کوچک‌تری تشکیل شده است. قسمت داخلی بنا به شکل بناهای ماقبل تاریخ است که از 2 ستون سنگی به صورت عمود‌ی و سنگ سوم به حالت خوابیده روی آنها تشکیل شده است.

این‌طور به نظر می‌رسد که صدها و شاید هم هزاران نفر در حمل این سنگ‌ها به این مکان همراهی کرده‌‌اند، چون حمل سنگ‌ها قبل از ساخت چرخ بوده است. سنگ‌های بالای کوه‌ها نیز حتما باید با سورتمه، طناب یا اهرم از سراشیبی‌ به پایین آورده شده باشد. البته‌ ممکن است در زمستان که همه جا یخ‌ می‌زده با سر‌دادن و غلتاندن، سنگ‌ها را به پایین آورده باشند.

خندق‌ها و خاکریزها هم ممکن است با دست، استخوان‌های حیوانات، شاخ گوزن یا کلنگ 2 سر حفر شده باشد.

نحوه ساخت و معماری این سنگ‌ها از نظر خیلی از متخصصان نسبت به زمان خود خیلی پیشرفته بوده است، چون سنگ‌ها توسط کانالی محافظت می‌شود و سنگ‌های سردر نیز برای استحکام توسط چیزی که به لولا‌های زبانه‌دار امروزی می‌ماند، به ستون‌ها وصل شده‌اند.

هزاران سال است که این مکان گردشگران بسیاری را به سوی خود جذب می‌کند. دلیل اصلی این موضوع هم قدمت این بناهای سنگی و رازهای فراوانی است که در خود مخفی دارد. هزاران سال است که مردم در مورد هدف ساخت این مکان و ساختار آن بحث کرده‌اند و این تعمق و تفکر منجر به ایجاد نظریاتی شده است.

اولین نظر این است که استون‌هنژ توسط کسانی غیر از اهالی بومی ساخته شده است. نظر دیگری می‌گوید این مکان نشان‌دهنده نوعی تحول و پیشرفت در دانش آن زمان است و تقریبا آن را با کامپیوترهای زمان ما مقایسه می‌کنند؛ طرفداران این نظریه بر این باورند که مردم آن دوران در استون‌هنژ به مطالعه کسوف، طلوع و غروب خورشید و ماه می‌پرداخته‌اند. نکته آخر این‌که بسیاری معتقدند این منطقه دارای منبع انرژی خاصی است.

در هر صورت هر یک از این نظریه‌ها صحیح باشد، استون‌هنژ یکی از گردشگرپذیرترین نقاط انگلستان است و همه ساله مردم زیادی به دیدن این مکان می‌روند و در سکوت به راز ساخت آن فکر می‌کنند.

منبع: www.Casthes.me