زندگی طبیعی با قلب مصنوعی

 برای مثال، افراد نابینا می‌توانند به کمک دوربینی که شبیه شبکیه چشم عمل می‌کند، دنیای اطرافشان را ببینند. بی‌شک طراحی و ساخت قلب مصنوعی (Abiocor)‌ را می‌توان اقدام مهمی در تاریخ تولید قلب مصنوعی از آغاز تا به امروز دانست. برخلاف سیستم‌های مشابهی که پیش از این با هدف شبیه‌سازی عملکرد قلب ساخته شده بود، Abiocor این قابلیت را دارد که به طور کامل در بدن فرد بیمار قرار گیرد و نیازی به هیچ‌گونه سیستم کنترل‌کننده بیرونی نیست. این قلب مصنوعی همانند قلب طبیعی عمل می‌کند. نیروی لازم برای فعالیت این قلب مصنوعی بدون نیاز به سیم‌ها و کابل‌هایی که از قلب بیمار عبور می‌کنند، تامین می‌شود.

این قلب مصنوعی از 2 بطن مجهز به محفظه‌های ورودی تشکیل شده است. از هریک از این بطن‌ها که صد هزار بار در یک روز می‌تپند، در هر دقیقه 8 لیتر خون با فشار خارج می‌شود. بطن سمت راست خون را به ریه‌ها می‌رساند و بطن سمت چپ نیز وظیفه خونرسانی به اندام‌ها و اعضای حیاتی بدن را به عهده دارد. جنس این قلب از تیتانیوم و پلاستیک است. باتری داخلی قلب به طور مستقیم از یک باتری بیرونی شارژ می‌شود.

از آنجا که یک بار شارژ این باتری انرژی لازم برای فعالیت یک ساعت و نیمه قلب را تامین می‌کند، بیمار به کمک آن می‌تواند تا حدودی استقلال و آزادی عمل را تجربه کند. سیستم کنترل نیز وظیفه تنظیم آهنگ ضربان قلب را به عهده دارد و براساس شرایط فرد بیمار، شدت ضربان قلب را افزایش یا کاهش می‌دهد. باتری بیرونی که دور کمر فرد بیمار قرار می‌گیرد، بدون نیاز به این که فرد بستری شود، انرژی لازم را برای شارژ باتری درونی قلب تامین می‌کند.

سیستم انتقال انرژی که براساس عبور از پوست عمل می‌کند، به باتری بیرونی کمک می‌کند تا انرژی را از طریق پوست بدن بیمار به باتری داخلی قلب انتقال دهد. به این ترتیب، از ابتلا به عفونت‌های ناشی از ایجاد برش در سطح شکم جلوگیری خواهد شد.

فرانک فراهانی جم

منبع: britanica