نگاه سوال برانگیز

لیبی که با سقوط قذافی دوران جدید را آغاز کرده است در حالی که همچنان با چالشهای امنیتی مواجه است و سومالی که قحطی و خشکسالی 10 میلیون ساکن این سرزمین را در آستانه مرگ قرار داده است. در کنار تحولات جاری در این کشورها، ‌نگاه غرب و سازمان ملل به شرایط حاکم بر این کشورها امری قابل توجه است.

اولاً پرونده لیبی نشان می‌دهد که کشورهای غربی و سازمان ملل بیشترین تحرکات را در قبال این کشور صورت می‌دهند. برگزاری نشست‌های سراسری به نام گروه تماس با حضور بیش از 40 کشور، حضور مقامات ارشد سیاسی و نظامی غربی نظیر سفر سارکوزی رئیس جمهور فرانسه و کامرون نخست وزیر انگلیس، فیلتمن معاون وزیر خارجه آمریکا به لیبی، اعلام حمایت‌های گسترده از سوی سازمان ملل برای آینده این کشور و ... از جمله محورهای تحرکات جهانی در قبال لیبی است. ثانیاً در سومالی پرونده‌ای متفاوت را می‌توان مشاهده کرد.

براساس گزارش‌های سازمان ملل و نهادهای امدادرسان به جز معدود کشورهایی مانند جمهوری اسلامی ایران، سایر کشورها به ویژه کشورهای غربی و آمریکا اقدام برای نجات قحطی زدگان صورت نداده و روزانه دهها نفر به دلیل بیماری و گرسنگی جان می‌دهند. هیچ نشستی برای کمک به این مردم برگزار نشده و سران کشورهای غربی مدعی حقوق بشر سفری نیز به این کشور نداشته‌اند.

در حالی که برای لیبی تبلیغات رسانه‌ای گسترده‌ای مبنی بر حرکت غرب برای بازسازی آن صورت می‌گیرد اما در قبال سومالی گویا نسخه مرگ سراسری تجویز شده و حتی غربی‌ها با نام مقابله با گروه الشباب سازمان ملل را از ارسال کمکهای غذایی به سومالی منع می‌کنند.

این رفتار دو گانه سئوالات بسیاری را در اذهان تداعی می‌کند. چرا لیبی باید کانون توجهات باشد در حالی که سومالی باید در حاشیه قرار گیرد؟ پاسخ به این پرسش را باید ذر منفعت طلبی و استعمارگری غرب جست و جو کرد.

منافع غرب در لیبی حکم می‌کند که همه‌ی ابزارهای سیاسی و تبلیغاتی خود را برای توجیه حضور در این کشور به کار گیرند تا در نهایت بتوانند ثروتهای این کشور را به غارت ببرند. در قبال سومالی شرایط متفاوت است چرا که آنها سیاست کشتار دسته جمعی تامین کننده منافع خود می‌دانند. لذا راه سکوت را در برابر این کشور در پیش گرفته است.

بررسی کارنامه سومالی و لیبی به خوبی نشان می‌دهد که غرب هرگز به دنبال تامین حقوق انسانها و کمک به بشریت نبوده و همچنان براساس سیاستهای استعماری گذشته صرفا منافع اقتصادی و سیاسی خود را در نظر دارد منافعی که در آن قربانی شدن میلیونها انسان اهمیتی ندارد و صرفا باید خواست غرب تامین شود.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین