صبح روشنایی

خدای من! در دولت دلدادگی‌ام در حقم کرم فرما تا بی‌هیچ بهانه‌ای در پیشگاه تو قیام و قعود و سجود و رکوع کنم. آفتاب مهربانی و پرفروغت را همیشه احساس کنم و آنچه دستاویز من در کوی بندگی می‌شود، قوام ده. مرا با همین دستاویزها به بارگاه پرجلال و جبروتی خود نزدیک و نزدیک‌تر کن.

معبود من! در غوغای زندگی قلبم را تسخیر خود کن و هرآنچه مرا از دیار فراموشی به سوی تو و دیار عشق و جاودانگی‌‌ات رهنمون می‌کند، پایدار کن. در خواسته‌ام، جدی‌ام و یقین دارم هرگز مرا از خود دور نخواهی کرد. من در آستان تو سر تسلیم فرود آورده‌ام، تو را تعظیم می‌کنم، به شکوه و جلال بارگاهت، شهادت می‌دهم و تو را بهترین معبود می‌دانم. به من توفیقی عطا فرما تا بندگی تو مرا در دولت خود به سرانجام رساند. تو مرا پناه دادی و بر ملک وجودم مالکی. بر هر چیز توانایی و قادری. من فقیرم تو مرا غنی ساختی. عزت و جلال دادی، تمکن و جاه بخشیدی، مرا با زمزمه دعا آرامش دادی، تو با هرآنچه که مرا در نیل به مقام انسانی‌ام و آموزه‌های وحیانی‌ام شتاب می‌دهد بهره‌مندساز، ایمانی که مرا در پگاه خود سر بر سجاده نیاز استوار نگاه می‌دارد و دل در گرو قرب تو می‌سپارد عطا فرما.

پروردگار من! مرا از خود دور مساز، عنایتی بنما و سعادتی تا جام حیاتم از عشق تو سیراب شود. جانم را به نور خود هستی و دلم را از زلال معرفت خود مستی بده.

محمد خامه‌یار / جام‌جم