روابط عمومی را جدی بگیریم

انجام هماهنگی برای مصاحبه با عوامل سریال، همکاری رسانه‌ای در محل پشت صحنه، رساندن عکس‌های باکیفیت به مطبوعات، اطلاع‌رسانی درباره ابهامات پیش آمده و... جزو ماموریت‌هایی است که یک مسوول روابط عمومی باید به اجرا برساند.

امسال نیز از روزهای قبل از آغاز ماه رمضان بازار شایعات درباره سریال‌های تلویزیونی داغ بود و این حاشیه‌سازی همچنان ادامه دارد: برای فلان سریال جلسه اضطراری تشکیل شده است، فلان بازیگر مدعی شده که به اجبار با یک سریال قرارداد امضا کرده است، نقش ایکس را اول قرار بوده فلان بازیگر بازی کند، اما بعد انصراف داده است و...

اخباری روی صفحات مطبوعات و سایت‌های اینترنتی ظاهر می‌شود که هیچ‌کس درباره صحت و سقمش اطلاع دقیقی ندارد. این که چرا برخی از شایعات بی‌پاسخ می‌مانند موضوع عجیبی نیست.

در این روزها تهیه‌کنندگان و سریال‌سازان آنقدر سرشان شلوغ است که فرصت سرخاراندن را هم ندارند. در این شرایط اولویت یک کارگردان یا تهیه‌کننده این است که کارش را به آنتن برساند. دست‌اندرکاران سریال‌ها در ماراتن سریال‌سازی رمضان وقت خالی برای پاسخ دادن به سوالات خبرنگاران ندارند.

تازه اگر وقتش را هم داشته باشند معلوم نیست فنون اطلاع‌رسانی را بلد باشند یا نه. در چنین شرایط پیچیده‌ای یک مسوول روابط عمومی توانمند می‌تواند این خلأ را پر کند.

از بین سریال‌های امسال ماه رمضان فقط سریال شبکه یک (سقوط یک فرشته) فرد مشخصی را به عنوان مسوول روابط عمومی به رسانه‌ها معرفی کرده است. سریال‌های دیگر یا چنین نیرویی ندارند یا اگر دارند فقط در حد یک نام است و عملا کار خاصی انجام نمی‌دهد. این‌گونه است که مشکلات ناشی از شتابزدگی تولید سریال‌ها دامنگیر خبرنگاران هم می‌شود. تهیه خبر و گزارش از یک محصول تلویزیونی یا سینمایی در شرایط عادی‌اش هم کار دشواری است. این دشواری در زمان‌های اضطراری و خاص بیشتر هم می‌شود. اگر تهیه‌کنندگان بپذیرند که مطبوعات نقش زیادی در دیده شدن یا بهتر دیده شدن یک سریال دارند، آنگاه از کنار امر مهمی چون روابط عمومی‌ به سادگی نمی‌گذرند.