مسابقه قرآنی 1445

آیه‌ 72: در سال سیزدهم بعثت و پس از گذشت 10 سال از دعوت علنى پیامبر به اسلام، هنوز مشرکان مکه دست از اذیت و آزار پیامبر و مسلمانان برنداشته بودند، تا این‌که تصمیم گرفتند با توطئه‏اى دسته‏جمعى، پیامبر را به قتل برسانند و اسلام را ریشه‏کن نمایند. با اطلاع پیامبر(ص) از آن توطئه و جانفشانى حضرت على(ع)، شبانه هجرت انجام شد و مهاجران پس از طى مسافتى حدود 400 کیلومتر، روز دوازدهم ربیع‏الاول به محله قبا رسیدند. مردم یثرب، از مهاجران استقبال شایانى به عمل آوردند و یثرب را به «مدینه‌النبى» و «مدینه‌ الرسول»، تغییر نام دادند. آنگاه پیامبر براى پیشگیرى و دورى از تفرقه، میان مهاجران و انصار، عقداخوت و برادرى جارى کردند و مسجد قبا را پایه‏گذارى کردند. بیشتر بلاهاى ما از غرق شدن در رفاه و ترک هجرت‏هاى سازنده سرچشمه مى‏گیرد. اگر همه‏ مغزها و متخصصان و کارشناسان مسلمانى که در کشورهاى غربى به سر مى‏برند، به کشور خود هجرت کنند، هم ضربه به دشمن است و هم تقویت اسلام و کشورهاى اسلامى. هجرت، اختصاص به پیامبر اکرم(ص) ندارد، بلکه هجرت از محیط شرک، کفر و گناه، براى حفظ دین و ایمان یا براى برگشت از نافرمانى خداوند لازم است. اسلام، ایمان و عقیده، بدون تلاش و مجاهدت کافی نیست. مسلمانان صدر اسلام یا مهاجر بودند یا پناه‌دهنده‌ مهاجران، یا جهادگر بودند یا حامی جهادگران. شرایط مختلف برای هر کسی نوعی تکلیف می‌آورد؛ برای یکی هجرت و برای دیگری پناه دادن به مهاجران. هجرت از محیط شرک، کفر و گناه، برای حفظ دین و ایمان یا برای برگشت از نافرمانی خداوند لازم است. اگر مسلمانان دیگر مناطق، تحت فشار کفر قرار گرفتند، نسبت به استعدادشان نباید بی‌تفاوت بود. امام صادق(ع) می‌فرمایند: «هنگامی که در محل و سرزمینی که در آن زندگی می‌کنی، نافرمانی و معصیت خدا می‌کنند، از آنجا به جایی دیگر هجرت کن.» (بحار، ج 19، ص 35). البته باید توجه داشت اگر توانایی و امکان امر به معروف و نهی از منکر باشد، جامعه را نباید ترک کرد و آن را مورد اصلاح باید قرار داد. باید توجه داشت اگر مسلمانان دیگر مناطق، تحت فشار کفر قرار گرفتند، نسبت به استمدادشان نباید بى‏تفاوت بود. در جامعه‏ اسلامى باید میان مجاهدان و مهاجران با مرفهان هجرت گریز، فرق باشد. نکته آخر این‌که هجرت به سوى جامعه‏ اسلامى، شرط ولایت است و کسى که هجرت نکند، ولایت ندارد.