‌در جستجوی مایه ‌حیات

آب را می‌توان از منابع مختلفی از لحاظ کیفیت و در دسترس‌بودن تأمین کرد و همیشه اولویت با در دسترس‌ترین منبع با کیفیتی که در محیط اطراف یافت می‌شود، است.

در مناطق دارای آب و هوای معتدل، ایمن‌ترین راه برای به‌دست‌آوردن آب شرب، همان راه قدیمی یعنی جمع‌آوری آب باران هنگام باریدن است. در صورت آلوده‌نبودن وسیله جمع‌آوری، آب به‌دست آمده نیازی به تصفیه نخواهد داشت. هر ماده بدون سوراخ مانند کرباس، برزنت، بارانی، پتو یا حتی برگ‌های بزرگ وسیله‌ای برای جمع‌آوری آب باران است. به یاد داشته باشید که هر چه سطح جسم بیشتر باشد، آب بیشتری به‌دست خواهید آورد.

برای این کار:

ـ نزدیک‌ترین محل به کمپ خود را که وسیله جمع‌آوری مناسبی دارد، انتخاب کنید.

ـ کرباس را با طناب به چارچوب (در حد امکان هم‌اندازه) محکم ببندید.

ـ مطمئن شوید که یک سمت از سمت دیگر بالاتر است تا آب به‌طور طبیعی روی کرباس حرکت کند.

ـ جسم سنگینی را روی کرباس بگذارید به‌طوری که وزن آن باعث شود کانالی برای سرازیر شدن آب باران ایجاد شود.

ـ ظرفی مانند تابه یا قوطی کنسرو را زیر کانال قرار دهید تا آب را به محض سرازیر شدن در خود جای دهد.

اگر آب باران در دسترس نبود، باید به دنبال سایر منابع طبیعی آب، از جریان‌هایی که براحتی دیده می‌شوند و رودخانه‌ها گرفته تا چاله‌هایی که از دید مخفی هستند، بود. منبع آب هر چه غیر از باران باشد باید قبل از نوشیدن آن را تصفیه کنید.