پخته‌شدن در سفر

فکر می‌کنم سفر خیلی مهم است چون روحیه انسان در سفر خیلی عوض می‌شود. سفر باعث می‌شود انسان با اعتماد به نفس و روحیه بهتری به زندگی بپردازد. آدم باید هر چند وقت یک‌بار به سفر برود تا آرامش کامل‌تر و بیشتری در زندگی داشته باشد. خود من اگر هر ماه سفر نروم، روحیه خوبی ندارم.

سوال سختی پرسیدی. به نظرم تجربه کسب کردن و رسیدن به آرامش می‌تواند فلسفه سفر باشد. البته شناخت و دیدن جاهایی که تا حالا ندیده‌ایم هم می‌تواند در همین بحث جای بگیرد. وقتی آدم جاهایی که تاکنون ندیده را می‌بیند، خیلی هیجان‌انگیز است و باعث می‌شود تجربیات جدیدی به دست آورد.

با همسرم به ترکیه رفتیم که سفر بسیار خوبی هم بود چون در دوران تعطیلات لیگ بود و تفریحی رفتیم. ما به دلیل شغلی که داریم، اکثر سفرهایی که می‌رویم ورزشی است و کمتر وقت می‌شود همراه با خانواده به جایی برویم اما این سفر که باهمسرم بودم، برایم خیلی خاطره‌انگیز بود.

جایی که ما اسکان داشتیم، خارج از شهر بود و کمتر وارد شلوغی شهر می‌شدیم یا بهتر است بگویم اصلا وارد شهر نشدیم؛ اما هتل محل اقامت ما خیلی مجهز بود و آدم‌هایی از کشورهای مختلف در آن اسکان داشتند. زندگی چند روزه در کنار گردشگرانی از ملیت‌های مختلف که فرهنگ‌های متفاوتی داشتند، برایم خیلی جالب بود. نکته دیگر هم خود هتل بود که با امکانات تفریحی زیادش، جذابیت خاصی برایم داشت.

من علاقه زیادی به برندهای معتبر دارم و اولین چیزی که در یک کشور توجهم را جلب می‌کند، مغازه‌های آنجاست. شاید باور نکنید اما مارک‌هایی که در کشورهای مختلف وجود دارد، برایم خیلی جذاب است به همین دلیل همیشه وارد مغازه‌ها می‌شوم و خرید می‌کنم.

زمانی که عضو تیم راه‌آهن بودم با قطار به سفر رفتیم. فکر می‌کنم 5 یا 6 سال پیش بود که همراه با بچه‌های تیم به مشهد رفتیم و خیلی خوش گذشت. واقعا سفر خیلی خوبی بود.

نه، هیچ‌وقت با قطار به سفر شخصی نرفته‌ام و علاقه‌ای هم ندارم با قطار مسافرت کنم چون با قطار که می‌روم خیلی زود خسته می‌شوم.

بله، هر چند از مناظر می‌توان لذت برد اما اگر بخواهم از طبیعت لذت ببرم، ترجیح می‌دهم باماشین به مسافرت بروم چون راحت‌تر هستم و خسته نمی‌شوم.

با تیم پرسپولیس به همدان رفتیم. با پاس همدان مسابقه داشتیم و با اتوبوس به این شهر رفتیم.

سفر شخصی با اتوبوس هیچ‌وقت نداشته‌ام. یادم نمی‌آید چنین سفری رفته باشم.

نه، راستش را بگویم تاکنون چنین فکری نکرده‌ام اما الان که بهش فکر می‌کنم، می‌بینم خیلی خسته‌کننده است. فکرش را که می‌کنم، دیوانه می‌شوم چون دوچرخه توان بسیار بالایی می‌خواهد.

15 سال قبل یک بار با موتور همراه دوستانم به‌شمال رفتیم که خیلی خوش گذشت و تجربه خیلی خوبی بود. سفر با موتور را به مسافرت با دوچرخه ترجیح می‌دهم.

آثار باستانی را دوست دارم اما علاقه زیادی هم ندارم که حتما وقت بگذارم و آنها را ببینم. در مجموع بدم نمی‌آید اما آنقدر گرفتاری و مشغله‌ کاری زیاد است که وقت دیدن آثار باستانی را ندارم.

فکر می‌کنم همه دنیا جاذبه‌های توریستی کشورمان را می‌دانند و می‌شناسند چون ایران کشوری با قدمت و تاریخ طولانی است و برای دنیا شناخته شده و فکر نکنم کسی باشد که کشور ما را نشناسد.

خیلی زیاد؛ کشور ما پتانسیل بسیار بالایی از لحاظ جاذبه‌های طبیعی و تاریخی دارد. من خودم به کشورهای زیادی سفر کرده‌ام و در مقایسه باکشورهای دیگر می‌گویم که اگر زمینه مهیا باشد، توریست‌های زیادی برای سفر به ایران وجود خواهند داشت.

(کمی فکر می‌کند) فکر می‌کنم 9 سالم بود که به شمال رفتیم. همراه با خانواده و بعضی از اقوام به این سفر رفتیم؛ اما جالب است که هر چه فکر می‌کنم، چیزی یادم نمی آید. شاید هم الان حضور ذهن ندارم.

بیشتر دوست دارم به دریا بروم چون دریا آرامش خاصی به من می‌دهد و سعی می‌کنم چند ساعتی کنار دریا باشم یا با دوستان و خانواده‌ام بازی‌هایی مثل فوتبال و تنیس روی میز انجام دهیم.

نه، زیاد اهل کتاب نیستم و سعی می‌کنم وقتم‌را در سفر با کارهای دیگری پر کنم.

دقیقا یاد نمی‌آید، باور کن حضور ذهن ندارم.

دلیلی نمی‌بینم که برای کشورم تبلیغ کنم. به‌نظرم ایران به اندازه کافی شناخته شده هست و با پشتوانه تاریخی، آثار باستانی و طبیعت خاصی که دارد، نیازی به تبلیغ ندارد.

خیلی کم، شاید هم اصلا به این شکل دوستی پیدا نکرده‌ام.

هستم اما بحث سفر فرق می‌کند. من همیشه باخانواده به مسافرت می‌روم و وقتی درکنار خانواده‌ام هستم، سعی می‌کنم بیشتر وقتم را کنار آنها باشم و به آنها برسم به همین دلیل وقت دوست پیدا کردن ندارم.

فکر می‌کنم سفرم به آلمان بود. سال گذشته با تیم پرسپولیس به آلمان رفتیم که مسافرت خیلی خوبی بود. آلمان کشوری زیبا و تمیز بادیدنی‌های زیاد است و چون همراه با تیم بودیم و بچه‌ها کنار هم بودند، خیلی خوش گذشت به‌طوری که خاطرات این سفر را هیچ‌گاه فراموش نمی‌‌کنم.

بله، اما خیلی اتفاق افتاده و تجربه‌های زیادی در این زمینه داشته‌ام. آدم همیشه رفیقش را در سفر می‌شناسد. سفر آدم را پخته می‌کند و از تجربیاتی که به دست می‌آوری، در آینده می‌توانی استفاده کنی.

خیلی مهم است. واقعا اهمیت دارد چون باید متناسب با زندگی‌ام باشد. آدم همیشه باید توان خودش را در نظر بگیرد تا طبق توانی که دارد مقصدش را مشخص کند و از سفری که می‌رود، لذت ببرد. مهم نیست که شما به کجا سفر می‌کنید، مهم این است که از این سفر لذت ببرید.

به هیچ‌وجه. معتقدم آدم به سفر که می‌رود باید به او خوش بگذرد و از سفرش لذت ببرد و اگر بخواهد خسیس بازی درآورد، اصلا از سفرش خاطره خوبی به جا نمی‌ماند.

باید با برنامه و اصولی خرج کنند تا به آنها فشار نیاید. در سفر آدم باید حساب جیبش را داشته باشد چون ممکن است کم بیاورد و به دردسر بیفتد.

من شمال ایران را خیلی دوست دارم و به خاطر آب و هوا، جنگل و دریا ترجیح می‌دهم به شمال بروم چون از طبیعت آنجا واقعا لذت می‌برم.

مهدی نوری