این آدم‌های معمولی

آدم‌های معمولی ویژگی‌های مشترکی دارند. مثل ستاره‌ها و برگزیده‌ها نامشان بر سر زبان‌ها نیفتاده است. گمنام‌اند. در زندگی‌شان دغدغه‌های پیچیده‌ای ندارند. خودشان را تافته جدا بافته نمی‌دانند. به همین خاطر راستگوترند. چون سعی می‌کنند از آنچه «هست»‌ صحبت کنند، نه آنچه که باید باشد. ماه عسل میزبان آدم‌های معمولی است که در یک مقطع از زندگی‌شان با یک اتفاق غیرمعمولی مواجه شده‌اند. مثل آمنه‌ای که قربانی جهل یک نفر دیگر شده است، مثل رفتگر زحمتکشی که یک‌شبه صاحب 5 فرزند شده است،‌ مثل غلام کاردی که تا مرز تباهی رفته و برگشته است و...

رفت و آمد آدم‌های معمولی به استودیوهای تلویزیونی روز به روز بیشتر می‌شود. حالا وقتی می‌بینیم در زیرنویس برنامه جمع ما در معرفی یک نفر نوشته «مرد عاشق»‌ خیلی تعجب نمی‌کنیم. مرد عاشق یعنی مردی که مثل خیلی‌های دیگر در دام عشق گرفتار شده و حالا می‌خواهد در یک برنامه زنده برای دیگران تجربه‌اش را بازگو کند. در همین برنامه کلی آدم معمولی دیگر لذت حضور در یک برنامه زنده را تجربه کرده‌اند. مردی که از تلفن همراه استفاده نمی‌کرد، زن شاغلی که نگهبان یک پارک بود، زن و شوهر ناشنوایی که با زبان اشاره با هم ارتباط برقرار می‌کردند و...

اتفاقا یکشنبه شب شقایق دهقان هم در برنامه تلویزیونی «رادیو هفت» به همین نکته اشاره کرد. او گفت: من یک آدم معمولی هستم. از خیلی چیزها می‌ترسم، خیلی زیاد نگران می‌شوم، اعتماد به نفس بالایی ندارم، اهدافم در زندگی خیلی معمولی است و...

این که آدم‌های معمولی این قدر فرصت رسانه‌ای شدن پیدا کرده‌اند، اتفاق خوشایندی است. بازخوردهای این برنامه‌ها هم نشان می‌دهد که اتفاقا حضورشان در تلویزیون بیش از آدم‌های نخبه و برگزیده با اقبال مواجه می‌شود.

از قیصر امین‌پور نقل می‌کنند که اعتقاد داشته است: اصولا جهان برای آدم‌های معمولی آفریده شده است به همین دلیل اگر شما از سطح آدم‌های معمولی بالاتر یا پایین‌تر بروید، این جهان برای شما سکونتگاه خوبی نخواهد بود.