راز کشتارهای جدید

هرچند افغانستان در طول 10 سال گذشته همواره با این حوادث همراه بوده اما ناآرامی‌های اخیر دارای ویژگی‌ و تفاوتی خاص است و آن هدف قرار گرفتن مراکز پلیس و نیروهای امنیتی افغانستان است. با توجه به اینکه این روزها اشغالگران برخی مناطق را به نیروهای افغانستان واگذار کرده‌اند این سئوال مطرح است که چرا حملات اخیر باید در مراکز پلیس و نیروهای امنیتی صورت گیرد. پاسخ به این پرسش را در دو محور می‌توان جست و جو کرد.

نخست آنکه طالبان که از ضعف و ناتوانی نیروهای افغانستان اطلاع دارند با حملات گسترده برآنند تا ضمن سیطره بر برخی مناطق از این مساله برای امتیازگیری در مذاکرات احتمالی با دولت افغانستان و اشغالگران بهره برداری کنند. در ماه‌های اخیر توافقات میان طرفین برای انجام مذاکره صورت گرفته و هر کدام به نوعی به دنبال تقویت موقعیت خود برای امتیازگیری در مذاکرات هستند.طالبان نیز با تشدید حملات و سیطره بر مناطقی بیشتر این مهم را پیگیری می‌کند.

دوم آنکه اشغالگران افغانستان نیز که به اصطلاح در حال خروج از افغانستان هستند از این ناآرامی‌ها سود می‌برند. از یک سو آمریکا به بهانه برقراری امنیت و ثبات طرح امضای توافقنامه استراتژیک با افغانستان برای حضور بلندمدت در این کشور را پیگیری می‌کند. از سوی دیگر سایر کشورهای اشغالگر نیز برآنند تا خروج ناگهانی از افغانستان را برابر با تشدید ناآرامی عنوان کنند.

اینها بهانه‌ای خواهد بود برای ادامه حضور اشغالگران در افغانستان و نیز اجرای طرح مذاکره با طالبان با عنوان راهکار پایان ناآرامی‌ها. البته آنها با نسبت دادن این ناآرامی‌ها به طالبان پاکستان گسترش عملیات نظامی به خاک این کشور را توجیه می‌کنند.

با تمام این تفاسیر این ناآرامی‌ها با هر دلیل و عنوانی که صورت گرفته باشد یک اصل در آن مشهود است و آن عدم پایبندی اشغالگران به آموزش و تجهیز نیروهای افغانستان است. آنها در حالی امور برخی مناطق را به نیورهای افغانستانی واگذار کرده‌اند که پیش از آن اقدامات برای آموزش و تقویت این نیروها انجام نداده‌اند تا همواره از این امر برای ادامه اشغالگری بهره برداری کنند.

با توجه به این مسائل ناآرامی و انفجارهای خونین  در آینده نیز در افغانستان ادامه خواهد داشت چراکه تا زمانی که اشغالگران در این کشور حضور دارند ثبات و امنیتی در این کشور وجود نخواهد داشت.

قاسم غفوری-جام جم آنلاین