تلاش کردم بازی‌هایم کلیشه نشود

خصوصیات مورد نظر را بذرافشان در وجود این شخصیت گذاشته بود. من هم شخصیت منوچهر را از جامعه خودمان گرفتم. منوچهر پتانسیل‌هایی در وجودش داشت که من آن را پرورش دادم.

هر شخصیتی را که قرار است بازی کنم اول در وجود خودم به دنبالش می‌گردم. می‌بینم که سیاوش طهمورث چگونه در وضعیتی که یک کاراکتر در آن قرار گرفته، عکس‌العمل نشان می‌دهد بعد هم به جامعه نگاه می‌کنم. به افرادی که در کنار من در خیابان و پیاده رو عبور می‌کنند توجه می‌کنم. منوچهر واقعیت جامعه ماست او کسی است که در آن برهه تاریخی وجود داشته است. با استفاده از همه این نکات این شخصیت را پرورش دادم تا منوچهر شکل گرفت. باید همیشه در ذهنمان باشد وقتی می‌توان اثر پرمخاطبی را تولید کرد که شخصیت‌ها کاملا پرداخته شده باشند و بازیگران نیز به درستی انتخاب شوند تا بتوانند شخصیت‌های داستان را به صورت واقعی به نمایش بگذارند.

به نظرم نویسنده و کارگردان باید در همان قسمت اول به فکر جذب مخاطب باشد نه این‌که چند قسمتی تولید و پس از مشاهده کاستی‌ها، کار تقویت شود. نابرده رنج از همان ابتدا مخاطب را درگیر داستان کرد و این تیزهوشی کارگردان را می‌رساند که از قسمت اول جذابیت‌های لازم را برای دیدن این مجموعه ایجاد کرد.

من از زمانی که فیلمنامه به دستم رسید و با صحبت‌هایی که با بذرافشان داشتم مطمئن بودم که کار خوبی تولید خواهد شد. چون یک گروه بسیار خوبی در کنار هم جمع شده بودند تا اثر مطلوبی را تولید کنند. فکر می‌کنم کارگردان از بازیگر جوان ما در این سریال هم جوان تر بود اما این دلیل نمی‌شود که من بازی نکنم. صداقت و صمیمیت این جوان‌ها را دوست دارم و از این‌که با این گروه کار کردم بسیار خوشحالم.

من همیشه در همه کارهایی که حضور دارم سعی می‌کنم منفعل نباشم و هر چیزی که به ذهنم برسد برای موفقیت اثر به کارگردان پیشنهاد می‌کنم چون خودم را با همه عوامل یکی می‌دانم و معتقدم باید همه به هم کمک کنند و تاثیرگذار باشند. به همین جهت پس از این‌که فیلمنامه را خواندم و قرار شد با این سریال همکاری داشته باشم بخش‌هایی به پیشنهاد من تغییر کرد.

من هیچ وقت در کار کسی دخالت نمی‌کنم فقط پیشنهادم را می‌دهم و اگر مورد نظر کارگردان بود عملی می‌شود و اگر با فکر و سلیقه اش همخوانی نداشت و اجرا هم نشود هیچوقت ناراحت نمی‌شوم و هیچ اشکالی ندارد. من در هیچ کدام از آثاری که حضور داشتم اعمال نفوذ نکردم و بیشتر تلاش کردم تا بین من و کارگردان هماهنگی کاملی وجود داشته باشد. من به دنبال سلایق شخصی خودم نیستم و در هیچ‌کدام از کارهایی که داشتم مساله خاصی را القاء نکردم.

من از ابتدا تا انتها با همان‌ها نقشم را ایفا می‌کردم. حتی در زمان‌هایی که برای دوربین تمرین می‌کردم با تصور این‌که آخرین برداشت است بازی می‌کردم. وقتی بازی می‌کنم واقعا همه هوش و حواسم درکار است حتی اگر تمرین باشد.

البته قبل از این‌که به این سوالتان پاسخ دهم باید بگویم که اخیرا در سریالی به عنوان شهر دقیانوس بازی کرده‌ام که هیچ‌وقت طهمورث را این‌گونه ندیده‌اید. راستش مشکل اصلی ضعف در کارگردانی است. کارگردانان معمولا دوست دارند افرادی که توانایی‌هایشان در یک کاراکتر مشخص شده به آن نقش بدهند و کمتر اجازه ورود به کاراکترهای دیگر را به او می‌دهند. اما با این وجود من هیچ‌وقت نقش‌های منفی را یکنواخت بازی نکردم. مثلا نقش من در زیرتیغ و نابرده رنج کاملا متفاوت است. همیشه تلاش کردم بازی‌هایم کلیشه‌ای نشود و مخاطب در هر مجموعه یا فیلمی که من را دید تفاوت را احساس کند.

افرادی که در موقعیت اجتماعی منفی قرار دارند در باور خودشان منفی را منفی نمی‌بینند و همیشه حق را به خود می‌دهند. به همین جهت من هم سعی می‌کنم در نقشی که برعهده دارم تنها بازی نکنم بلکه دقیقا همان شخصیتی باشم که حق را به خود می‌دهد و معتقد است کارهایش درست و صحیح می‌باشد.

اینقدر پیشنهاد کاری دارم که واقعا تعدادش یادم نیست.

متاسفانه برخی‌ها فکر می‌کنند برای نوشتن فیلمنامه باید 20 روز یا یک ماه زمان گذاشت و هر چه که به ذهنشان رسید بنویسند و آن تبدیل به یک اثر نمایشی شود. بعضی وقت‌ها هم تهیه‌کنندگان به فیلمنامه‌نویس‌ها پیشنهاد می‌دهند که با فلان موضوع در مدت کم فیلمنامه‌ای بنویسند. فکر می‌کنید مردم در حال حاضر تا چه اندازه مجموعه‌ها یا فیلم‌های تلویزیونی را تماشا می‌کنند یا اگر تماشا می‌کنند موضوعات آنها چقدر دربرگیری دارد آیا می‌تواند مخاطبان فراوانی را همراه خود کند یا خیر؟ همه ما می‌دانیم اثری موفق و پربیننده است که فیلمنامه خوبی داشته باشد پس باید برای فیلمنامه‌نویسی سرمایه‌گذاری کنیم.

باید برای فیلمنامه‌نویس موقعیت ایجاد کنیم. با در اختیار گذاشتن امکانات مناسب از او بخواهیم تا بدون دغدغه فیلمنامه بنویسد و پس از مدتی فیلمنامه‌های پرمحتوا در اختیار داشته باشیم.

باید ببینید که بازیگر برای چه بازی می‌کند؛ برای تجارت یا هنر، به نظر من بازیگری هنر است و هنرمند تاجر نیست. این‌که فردی بدون خواندن فیلمنامه مبلغی را برای بازی مشخص می‌کند فاجعه است. پول درآوردن به چه قیمتی؟ پس عشق به کار، انگیزه، تعهد و فرهنگ چه می‌شود؟ شما در نظر بگیرد در حال حاضر تا چه اندازه سطح کیفی تولیدات نمایشی در کشورمان پایین آمده است. مخاطبان را نباید به دیدن کارهای ضعیف عادت بدهیم مسوولان باید از تولیدات خوب حمایت کنند تا شاهد تولید آثار مطلوبی باشیم. برنامه‌سازان باید انتظارات مخاطبان را بدانند و برای رضایتمندی آنها با تولید آثار کیفی تلاش کنند.

این فیلمنامه از ابعاد مختلفی قابل بررسی است. وقتی فیلمنامه را خواندم متوجه شدم که قابل تامل است و مطمئن شدم این فیلمنامه می‌تواند قابل شنیدن و دیدن باشد چرا که در تمامی سکانس‌ها برای تماشاگر ارزش قائل شده است و تکرارهای غلط و سطحی ندارد. بیننده می‌تواند براحتی با داستان ارتباط برقرار کند. همه اینها در حال حاضر باعث موفقیت این سریال شده است.

خوشبختانه این سریال مورد پسند مردم قرار گرفته است و اگر ضعفی هم داشته، ضعف‌هایش را نشان نداده است.

فیلمنامه قوی و عوامل خوبی در این کار بودند که پذیرفتم. البته با وجود این‌که این تله فیلم برای صدا و سیمای استان خراسان شمالی و برای پخش از یکی از شبکه‌های سراسری تولید می‌شد همه عوامل انگیزه بالایی برای تولید یک اثر مطلوب داشتند که این خود بسیار با ارزش است. در شهرستان‌ها بازیگران و هنرمندان بسیار زیادی حضور دارند که متاسفانه به آنها توجه نمی‌شود افرادی که می‌توانند از چهره‌های موفق تلویزیون و سینما باشند.

اگر مدیران با هدفگذاری این کار را انجام بدهند قطعا به تعداد بازیگران با استعداد کشورمان افزوده خواهد شد و ما شاهد آثار خوبی در تلویزیون خواهیم بود.

به نظر من تئاتر می‌تواند بازیگر را بسازد. حتی اگر کسانی که سوپر استار هستند باید تئاتر را بشناسند و بازی کنند وقتی نفس بازیگر به نفس تماشاگر می‌خورد موقعیت‌هایی ایجاد می‌کند که حتی فکرش را هم نمی‌توان کرد. صحنه تئاتر لحظه به لحظه آموزش است و اگر بازیگری تئاتر را کنار گذاشت به تکرار خواهد افتاد.

چون معمولا خانه نیستم نمی‌توانم تلویزیون ببینم. در این مدت برای اولین بار توانستم کار خودم را از ابتدا ببینم با توجه به این‌که فرصتی ندارم اما خدا را شکر از زمان پخش سریال نابرده رنج هر شب این سریال را تماشا کردم.