طرح تفکیک دانشجویان پولی

در کار گلاب و گل، حکم ازلی این بود

کاین شاهد بازاری، وان پرده نشین باشد

در همین راستا کم‌کم باید به سمت و سویی برویم که مثلا در محیط‌های باکلاس دانشگاهی نیز که یک مکان علمی متمایز و دارای شخصیت و هویت فرهنگی و دانشمندی است، شاهد اجرای طرح‌هایی باشیم که دانشجویان عزیز را به دسته‌هایی مشخص و معین تقسیم‌بندی کند. منظور، دانشجویان ستاره‌دار و بی‌ستاره نیست. صحت و سقم وجود این طرح بر ما معلوم نیست. ما تا چیزی را به چشم خودمان نبینیم، به خرجمان نمی‌رود. مثلا این طرحی را که الآن می‌خواهیم به نقل از شورای گسترش آموزش عالی، مطرح کنیم؛ چیزی است که ما با همین 2 چشم و 2 گوش چسبیده به خودمان دیده و شنیده‌ایم.

این شورا بتازگی اعلام کرده است که قرار است در حدود 5 درصد ظرفیت دکترای دانشگاه‌ها پولی شود. مدیرکل دفتر گسترش آموزش عالی، به تشریح جزئیات نحوه پذیرش دانشجوی پولی پرداخته و گفته است که با تصویب این شیوه‌نامه، دانشگاه‌ها مجازند از صد در صد ظرفیت دولتی خود تا سقف 5 نفر در هر رشته را با اخذ شهریه به دانشجوی مازاد ـ یا همان دانشجوی پولی اشاره شده ـ اختصاص دهند. (البته این‌که این شورای محترم، دانشجویان پولی و پولدار را «دانشجوی مازاد» هم گفته‌اند، البته مثل روز روشن است که شکسته‌نفسی فرموده‌اند. دانشجوی پولدار از نگاه دانشگاه‌های ما کجاش مازاد است؟!...)

بسته پیشنهادی: به نظر ما کم کم باید دانشگاه‌ها را به این سمت و سو هل داد و جلو برد که کلا ما شاهد 2 نوع دانشگاه و دانشجو در کلیه مقاطع مربوط به نظام آموزش عالی رو به تعالی باشیم:

1ـ دانشگاه آزاد: دانشگاه‌های دولتی و غیردولتی (خصوصی سابق) که کمپلت فقط دانشجوی پولی پذیرش کند. البته واضح و مبرهن است که دانشجوی پولی با دانشجوی پولکی، تومانی هفشده صنار فرق و توفیر دارد. در این دانشگاه‌ها فقط دانشجویانی راه می‌یابند که پدرانشان یک عمر در انشاهای خود می‌نوشتند که: «علم بهتر است با ثروت!»

2ـ دانشگاه مازاد: مجموعه دانشگاه‌های دولتی وابسته به کمیته امداد که فقط دانشجوهای غیرپولی دارای استعداد و پشتکار علمی را می‌پذیرند. همان‌هایی را که پدرانشان یک عمر در انشاهایشان می‌نوشتند: «علم بهتر است از ثروت». و حالا دارند نتیجه‌اش را می‌بینند و زیر لب با خودشان زمزمه می‌کنند که: «باش تا صبح دولتت بدمد / کاین هنوز از نتایج سحر است.»