کتاب، مهمان سینما

3ـ نیمی از چراغ‌ها هنوز روشن است و در گرگ و میش سالن صدای باز شدن بسته‌های پفک و چیپس هم شنیده می‌شود که یکباره پرده بزرگ و سفیدرنگ رو‌به‌رویمان جان می‌گیرد اما بر خلاف انتظار نه خبری از آغاز فیلم است و نه خبری از تبلیغ همین چیپس‌ها و پفک‌ها و دیگر کالاهای مرسوم!

4ـ شگفتی را در چشم‌های بسیاری از مردم می‌توان دید این راوی «دا» است که با مردم درباره کتاب و کتابخوانی صحبت می‌کند بعد از او هم نوبت به «بابانظر» می‌رسد تا شگفتی من و دیگر مردمی را که در سالن نشسته‌اند تکمیل کند.

5 ـ دقیقه‌ها می‌گذرند کتاب‌های بعدی هم از راه می‌رسند «جای امن گلوله»، «شنام»، «کوچه نقاش‌ها» و... آرام آرام صدای همهمه مردم در میان تبلیغ کتاب‌ها گم می‌شود.

6 ـ فیلم تمام می‌شود مردم در حالی از سینما خارج می‌شوند که بسیاری به جای آن‌که درباره فیلم سخن بگویند هنوز حواسشان پیش دا و بابانظر است.

این اتفاق خجسته را باید وامدار سیاست‌گذاران فرهنگی حوزه هنری باشیم که این روزها با در اختیار داشتن حدود 30 درصد از سینماهای کشور مانند سینماهای استقلال، بهمن، سپیده، شاهد، پردیس آزادی و سینماهایی در شهرهای شیراز، ملایر، خرم‌آباد، اهواز و اصفهان در کنار نمایش فیلم با صرف نظر کردن از درآمدزایی آگهی کالاهای نه‌چندان مرتبط با حوزه فرهنگ و هنر به ترویج کتاب‌هایی با موضوعات هنر دینی، معنویت‌گرا، ادبیات انقلاب اسلامی و دفاع مقدس پرداخته‌اند.

اتفاقی که پیش از هر نکته‌ای یادآور این است که نه تنها سینما بلکه خیلی از بخش‌های شاید به ظاهر صنعتی، عمرانی، شهری هم می‌توانند در ترویج فرهنگ مطالعه و خرید کالاهای فرهنگی به صورت مستقیم و غیرمستقیم تاثیرگذار باشند کافی است این باور و این دغدغه در مدیران ما به وجود بیاید آن هنگام قطعا متوجه پتانسیل‌های نهفته‌ای خواهند شد که می‌توان آنها را در خدمت تبلیغ کالاهای فرهنگی از جمله کتاب قرار داد؛ کتابی که در مقایسه با دیگر هم‌ردیفان خود مظلوم‌تر و مهجورتر مانده است.