سرمایه‌ای که نباید به یغما ببرند

در این نوشتار و مجال اندکی که هست به چند نکته اشاره می‌کنیم:

1) از کنار هم قرار گرفتن «حجاب» و «عفاف» نباید این سوء تفاهم به‌وجود آید که برای دست یافتن به عفاف، حجاب کافی است و یا این‌که خدای ناکرده هرکس حجاب درست و کافی ندارد الزاما بی‌عفت است بلکه این است که برای حفظ عفت، حجاب مقدمه لازم است نه کافی. ضمن این‌که اگر از فرد عبور کنیم، در بعد اجتماعی، حجاب قطعا به ارتقای عفت عمومی و بدحجابی به کاهش عفت عمومی منجر می‌شود. یعنی اگر چه بسیاری افراد بدحجاب خودشان پاکدامنند، اما حضور اجتماعی آنها به عفت جامعه لطمه و آسیب وارد می‌کند.

2) بخشی از اهمیت مقوله حجاب به پیوند وثیقی است که بین پوشش و فرهنگ برقرار است. برهنگی محصول دوره رنسانس غرب و ریشه در فلسفه غرب دارد و حجاب از شاخص‌های انسان شرقی است که کمال آن در فرهنگ اسلامی متبلور است. اگر چه در برخی سالن‌های مد برای تفنن، بعضا نحوه پوشش شرقی آن هم با تلفیقی از سبک‌های غربی به نمایش در می‌آید، ولی هیچگاه دیده نشده است که نحوه پوشش و لباس شرقی و خصوصا پوشش اسلامی در غرب ترویج شود و مورد پذیرش قرار گیرد و این در حالی است که در شرق عکس این حالت را می‌بینیم، چرا؟ آیا این مسأله اتفاقی است؟ ساده‌انگارانه است اگر کسی به این پرسش پاسخ مثبت بدهد. عکس‌العمل تند و غیرانسانی برخی کشورهای غربی نسبت به حجاب اسلامی را در این سال‌های اخیر همه شنیده‌اند و دیده‌اند. مبنای این عکس‌العمل آن است که حجاب زنان مسلمان، پرچم فرهنگ اسلام است که در خیابان‌های آمریکا و اروپا به اهتزاز در می‌آید و آنها در برابر این مسأله است که واکنش نشان می‌دهند و ما نیز نمی‌توانیم و نباید اجازه بدهیم پرچم فرهنگ بیگانه در کشور ما به اهتزاز درآید؛ چرا که نگاه فرهنگ غربی به زن، یک نگاه کاملا ابزاری است که باید مصرف کند و مصرف شود در حالی که فرهنگ متعالی اسلام، زن را مظهر جمال الهی می‌داند که برای عروج معنوی انسان و جامعه نقش اساسی ایفا می‌کند.

3) اهمیت خانواده و ضرورت تحکیم این هسته حیاتی برای بقای جامعه، بعد دیگری است که اهمیت حجاب را گوشزد می‌کند. بحران خانواده در غربی که برهنگی را ترویج می‌کند و رشد روزافزون طلاق در جامعه خودمان خصوصا در کلان شهرها قابل توجه جدی است.

و سخن آخر این‌که، در نامگذاری، امروز بنام «روز عفاف و حجاب» به مناسبت سالگرد ماجرای مسجد گوهرشاد، یادآور این نکته است که زنان مسلمان و مردان غیرتمند ایران در برابر طراحی بیگانگان و متجاوزان و اجرای رضاخان در سراسر این مرزوبوم و از جمله مشهد و مسجد گوهرشاد برای حفظ حجاب و پاسداری از غیرت خون دادند. آنها از جان خود گذشتند تا حجاب و عفت خود را حفظ کنند و امروز نمی‌توان و نباید اجازه داد این سرمایه گرانبها و بدون جایگزین، به یغما برود.