روستای حریر، زیبای خفته

مراتع حاصلخیز و سرسبز، کوه‌های سر به فلک کشیده، باغات حریر و رودخانه‌ای که از کنار روستا می‌گذرد، این روستا را به مکانی زیبا و تماشایی تبدیل کرده است. محصولات زراعی این روستا شامل گندم، نخود و عدس است و انگور و سیب نیز از میوه‏های سردرختی روستا به شمار می‏آیند، همچنین چراگاه‏ها و مراتع سرسبز اطراف روستا سبب رونق دامداری شده است. از تولیدات دامی ‌این روستا نیز می‏توان به فرآورده‏های لبنی مانند شیر، پنیر، روغن حیوانی، ماست و کره اشاره کرد.

مهم‌ترین صنایع‌دستی رایج در این روستا قالیبافی است و از معروف‌ترین سوغات آن می‌توان به انگور، گردو، نخود، روغن حیوانی و دیگر محصولات لبنی اشاره کرد.در این روستا 4 درخت تنومند و کهنسال کنار سراب سیدرضا بیگ قرار گرفته و برای روستاییان بسیار مقدس و قابل احترام هستند. برخی مردم سالخورده این روستا، قدمت آنها را بیش از 150 سال می‏دانند. زنده‌دل در کتاب راهنمای گردشگری ایران، نمای روستای حریر را اینچنین وصف کرده است: «روستای کوهستانی حریر در شیبی ملایم استقرار یافته و بافتی متمرکز دارد، خانه‏های روستاییان غالبا 2 طبقه هستند و سقف‏های مسطح آنها با تیرهای چوبی و اندود کاهگل یا قیر و گونی پوشیده شده است. مصالح به کار رفته در خانه‏های قدیمی ‌سنگ، گل، خشت، آجر، گچ و چوب است و در ساخت خانه‏های جدید از آجر، سنگ، گچ، سیمان و آهن استفاده شده است. معابر روستا نسبتا مناسب و به لحاظ هندسی غیرمنظم هستند که به دلیل موقعیت روستا به صورت خطی و شاخه‏ای گسترش یافته‏اند. رسول مجد، فرماندار دالاهو در خصوص برنامه‌های آینده این فرمانداری برای گسترش و معرفی هر چه بیشتر این روستای هدف گردشگری می‌گوید: هرگونه اقدامی‌ در این راستا مستلزم وجود اعتبار است و چون تاکنون هیچ‌گونه اعتباری به این موضوع اختصاص نیافته است، بنابراین برنامه خاصی در دست اقدام نیست، اما اگر بودجه‌ای در سطح ملی اختصاص دهند می‌توان کارهای مثبتی انجام داد.مرادعلی تاتار، بخشدار مرکزی دالاهو نیز با اشاره به این موضوع که وقتی روستایی به عنوان روستای هدف گردشگری معرفی می شود باید سازمان میراث فرهنگی و گردشگری در این زمینه اقدام کند ،می‌گوید: متأسفانه این سازمان تاکنون هیچ اقدام درخوری انجام نداده و هیچ گونه اعتباری اختصاص نیافته است.

محمد جمشیدی ‌/‌ جام‌جم کرمانشاه