خوابی‌که فرهاد هم ندید!

- آقا جان، تو اگه ویلا نمی‌خوای، چرا صف رو به هم می‌زنی؟... بذار ما به کارمون برسیم...

...هنوز داشتم از یک کسی صمیمانه می‌پرسیدم: «صف یه دونه‌ای‌ها کجاست؟» که یک مرتبه ناغافل از خواب ناز بیدار شدم. حاضرم قسم بخورم که فرهاد عاشق پیشه هم درطول عمرش ــ که نصفش به بطالت در کوهکنی گذشت‌ــ یک همچین خواب شیرین قندپهلویی ندیده است که ما دیدیم. آخ که با صدای زنگ سرایدار ساختمان که پول شارژ بیشتری برای پرداخت قبض میلیونی گاز ساختمان طلب می‌کرد؛ فاتحه خواب شیرینم خوانده شد و من ماندم و لب و لوچه‌ای آویزان که خطاب به سرایدار افغانی مان می‌گفتم: «بابا به خدا، به پیر، به پیغمبر، ندارم...ندارم...ندارم....»!

- چه آدم نداری هستی تو!...(این جمله را سرایدار هدفمندمان گفت و مثل آدمی که یارانه‌اش را نگرفته باشد، غرغرکنان، خیلی شاعرانه از پله‌ها پایین رفت. پله پله تا ملاقات با مدیر ساختمان!)

این مختصر خواب ناقابل و ناغافل، نتیجه گوش دادن به اخبار قبل از خواب بود که از شدت ذوق‌زدگی ناشی از شنیدن حرف‌های قشنگ رئیس جمهور، نزدیک بود سکته ناقص کنم. کاملش اسراف بود. باور کنید اگر با همین دو گوش خودم نشنیده بودم، باور نمی‌کردم. دکتر محمود احمدی‌نژاد، ناغافل از وعده جدید دولت خبر داد که قرار است طی آن به هر خانواده ایرانی،1000 متر زمین رایگان برای ساخت خانه‌های ویلایی داده شود.

بر این مژده گر جان فشانم رواست

که این مژده آسایش جان ماست

قافیه آخر«ماست» شد، هوس کردم ادامه شعر را ماستمالی کنم که بیشتر به شرح و تفسیر طرح فوق‌الذکر برسم. البته سابق بر این نیز، رئیس جمهور کشور مان که به تئوری شاعرانه «فلک را سقف بشکافیم و طرحی نو در اندازیم»، بیش از خود حضرت حافظ ایمان و اعتقاد دارد و اگر حافظ برای یکبار گفت، ایشان معتقد است که هر روز می‌توانیم طرحی نو دراندازیم؛ به طرح «باغشهر» اشاره کرده بود که اکنون طرح ساخت «باغ ویلا» نیز به آن اضافه شد و اگر همینطور پیش برود، ای بسا که به هر خانوار ایرانی، یک سونا و استخر و جکوزی هم تعلق بگیرد که دیگر، شناکردن و سونا و جکوزی رفتن، کار سخت و هزینه برداری برای ملت نباشد. کل تهران باید پارک ملت شود تا هر وقت دولت خواست هوایی بخورد، دست کابینه کوچک‌شده‌اش را بگیرد بیاید پارک ملت بچرخد حالش را ببرد.