شب عاشقان بی‌دل

خدارو میگم دیگه. همیشه میشه ازش خواست و بهش گفت. اما توی سال، شبی هست که شب دل، شب عاشقاس، شب اسیرا و مجنوناس.

اصلا توی این شب همه می‌تونن بخوان، فرقی نمی‌کنه عاشق باشی یا کاسب، مجنون باشی یا عاقل، اصلا همین شب عاشق می‌شی، مجنون می‌شی، اسیر می‌شی...

حالا می‌رسیم به این‌که ازش چی بخوایم. این چی خواستن خیلی مهمه. هر کسی حاجتی داره، خواسته‌ای داره، توی این شب درهای رحمت الهی باز میشه، نه این که روزها و شب‌های دیگه باز نیست، اما توی این شب یه جورِِ دیگه بازه، می‌تونی هر چی تو دلت داری بریزی بیرون، یه شبه، از دستش ندیم، حیفه ها! کارای سخت سختم نداره، روز پنجشنبه که اولین پنجشنبه ماه رجب هستش روزه بگیریم، بعدشم یه نمازه 12 رکعتی از «رحمت للعالمین» توصیه شده، خب هر کی حاجت می‌خواد، هر کی عاشقه، هر کی آرزو داره، این که چیزی نیست براش، از قدیم گفتن یک شب که هزار شب نمیشه.

شایدم سعدی این غزل رو برای همین شب گفته باشه

این اولین شب جمعه ماه رجب، ماه رحمت خدا چی بخوایم خوبه؟! من که می‌خوام آقا، سالار و سرور عاشقا بیاد.

از صبح روز پنجشنبه سعی کنیم که کمتر گناه کنیم تا دعاهامون برآورده بشه؛ با هم مهربون باشیم، با هم تو کوچه و خیابون دعوا نکنیم، به همدیگه سلام کنیم و لبخند بزنیم مگه چی میشه؟!

بیاییم توی این شب قشنگ از خدا بخوایم، آرزو کنیم دعا کنیم برای اون بچه‌ای که شب‌ها گرسنه می‌خوابه، برای بیمارایی که امیدشونو از دست دادن تا خدا هر طور که خودش می‌دونه شفاشون بده، از خدا معذرت بخوایم به خاطر کارهایی که نباید می‌کردیم، از دلش دربیاریم.

خدا خیلی مهربونه، زود از دلش در می‌یاد مثل من و شما که نیست کینه به دل بگیره،اصلا خودشم منتظر همین شبه که بنده‌هاش بیان و عذر تقصیر کنند تا ببخشه اونا رو.

و باز هم از خدای مهربون بخوایم که عزیز زهرا (س) رو، اون دردانه عالم رو، هر چی زودتر برسونه. با دعاهای ما با آرزوهای ما، زودتر می‌یاد به خدا.

هر چی دعاها و نیایش‌ها بیشتر بشه، می‌فهمه که مردم بهش نیاز دارن. اون روز و اون شب قشنگ همه کارهارو بذاریم کنار و فقط به این شب رنگی فکر کنیم، که چیکار کنیم تا توی این شب آرزوها، بهمون خوش بگذره، همیشه که خوش گذشتن به تفریح و مسافرت و نمی‌دونم از این جور چیزا نیست که، شب آرزوها، شب اجابت و مغفرته، از دست ندیمش، حالا که خدا می‌خواد توی این شب به بنده هاش یه حال حسابی بده پس چرا من و تو نشستیم و هیچ کاری نمی‌کنیم؟!

حضرت حافظ بی‌خود نیست که میگه