مسمومیت با آهن

مقدار آهن فلزی، تعیین‌کننده پتانسیل مسمومیت است که درمحصولات مختلف از 12 تا 33 درصد متغیر است. سولفات فروس که رایج‌ترین فرآورده در دسترس است، دارای 50 گرم آهن فلزی است؛ در حالی که مولتی‌ویتامین‌های اطفال حاوی 10 تا 18 میلی‌گرم آهن فلزی در هر قرص است. اثرات مسمومیت با مصرف خوراکی حداقل 20 ـ 10 گرم آهن فلزی به ازای هر کیلوگرم وزن فرد بروز می‌کند.

ـ در برخورد با هر بیمار مشکوک به مسمومیت باید با اورژانس پیش بیمارستانی تماس گرفت. اگر بیمار استفراغ می‌کند، روی یک پهلو خوابانده شده تا مواد استفراغی وارد راه‌های هوایی نشود.

ـ ماده سیاهرنگی به نام زغال فعال وجود دارد که در مسمومیت‌ها بسیار کاربردی است. این ماده به اغلب داروها و مواد چسبیده و آنها را از بدن خارج می‌کند، اما در مسمومیت با آهن کاربرد ندارد.

ـ شستشوی معده از طریق گذاشتن لوله به داخل معده روش مناسبی است به شرط آن‌که بیمار در کمتر از یک ساعت از بلع به اورژانس رسانده شود و قرص‌های مصرفی دارای اندازه بزرگی نباشند و بتوان آنها را از طریق لوله خارج کرد.

بسته به شرایط بیمار می‌توان از پادزهر (دفروکسامین) و حتی آندوسکوپی برای خروج قرص‌های بزرگ استفاده کرد.