حضور هدفمند مردم

مهم ترین شیرینی نمایشگاه کتاب تهران و اردیبهشت پایتخت، گردهمایی بزرگ ناشران و اهالی قلم و فرهنگ است و خرسندی و خشنودی اصلی هم به حضور بیش از 5 میلیون نفر در یک اجتماع بزرگ فرهنگی بازمی‌گردد.

مردمی که حضورشان در مقایسه با دیگر نمایشگاه‌های کتابی که من رفته و دیده‌ام یک تفاوت مهم دارد و آن تفاوت چیزی نیست جز حضور هدفمند مردم که به واقع اهل کتاب و مطالعه هستند.

اکثر مردمی که به نمایشگاه کتاب می‌آیند در دستانشان فهرستی از کتاب‌های مورد نیازشان به چشم می‌خورد و کاملا مشخص است که خوب و بد آثار را تشخیص می‌دهند.

باور من این است که اگر شمارگان کتاب‌های ما پایین است، انتقاد و مشکل اصلی را باید در چگونگی توزیع و پخش کتاب جستجو کرد و نه در جریان تولید اثر که نویسنده، ناشر و چاپ را شامل می‌شود.

نمایشگاه کتاب تهران جایی است که در یک رقابت عادلانه و افتخارآمیز همه تولیدات یکساله کشور به نمایش در می‌آید و این حضور میلیونی و خرید میلیاردی مردم گواهی می‌کند که مشکل اصلی در دسترس نبودن کتاب در محلات است و اگر همان طور که یک کودک، نوجوان و جوان در هر کجای کشور می‌تواند بسیاری از نیازهای خودش را از نزدیک‌ترین فروشگاه محل سکونتش تهیه کند، اگر به همین میزان کتاب هم در سراسر کشور در دسترس مردم باشد، قطعا مورد توجه قرار می‌گیرد.

امیدوارم با همکاری نمایندگان مردم در مجلس شورای اسلامی و همچنین شورای اسلامی شهرها مساله کاربری فرهنگی که مدت‌هاست گرفتار تصویب نمایندگان است به نتیجه برسد تا شاهد وجود حداقل یک کتابفروشی در همه محله‌ها باشیم.

به خاطرات و شیرینی‌های نمایشگاه کتاب اشاره کردم اما حالا کمی هم از تلخی‌ها بگویم. شاید هیچ موضوعی ناراحت‌کننده‌تر از این نباشد که نمایشگاهی که حکم دانشگاه را دارد و در اوج موشک باران و جنگ کلید خورده است و تا به امروز ادامه داشته و تبدیل به اعتبار و آبرویی فرهنگی برای کشور در سطح جهان شده هنوز جایی ثابت ندارد و هنگامی که نگاه می‌کنم به همکارانم که با شکل نه چندان مناسبی در زیر چادرها، سازه‌ها و در محل‌های باز با شرایط نامناسب به نمایشگاه می‌آیند و آثار خود را عرضه می‌کنند به واقع اندوهگین می‌شوم.

مسوولان امروز ما، فرماندهان بزرگ جنگ تحمیلی و دفاع مقدس هستند و امیدوارم با روحیه‌ای جهادی همچون همان روزگار یک بار برای همیشه مشکل مکان نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران را حل کنند.