یک عروسی 6 میلیارد پوندی

ازدواجی که با توجه به شرایط کنونی انگلستان و رویکردهای موافقان و مخالفان خود حاشیه‌هایی بسیار داشت و به نظر می‌رسد پیامدهای بسیاری برای جامعه و سیاست انگلستان در آینده داشته باشد.

این مراسم که پرخرج‌ترین عروسی تاریخ انگلیس لقب گرفته آن هم هنگامی‌که اقتصاد این کشور روزگار خوشی ندارد، با انعکاس گسترده رسانه‌های داخلی و خارجی انگلیسی و غربی ابعادی جهانی یافت و درعمل تمام تحولات جهانی را تحت‌الشعاع خود قرار داد.

در واقع ازدواج سلطنتی شاهزاده ویلیام هنوز برای بخش بسیار کوچکی از جامعه انگلستان که در سودای بازگشت نظام پادشاهی مطلقه همراه با سنت‌های انگلیسی هستند امری بسیار مهم جلوه می‌نماید. در این بین هواداران سلطنت ادعا می‌کنند خانواده سلطنتی ضامن ثبات سیاسی و حفظ هژمونی تاریخی در انگلیس است.

اما باید گفت که در واقع نگاه به این ازدواج از دید موافقان و همچنین دولت، ابعادی چندگانه داشت، زیرا اصولا لندن با برگزاری چنین جشن گرانقیمتی در جستجوی اهدافی از پیش تعیین‌‌‌شده بود. اگر نگاهی به وضعیت فعلی سیاسی و اقتصادی انگلستان داشته باشیم درمی‌یابیم که اهداف سیاسی و اقتصادی در صدر حامیان و پشتیبانان برگزاری چنین مراسمی ‌بود. در بعد سیاسی در واقع برگزاری ازدواج خانواده سلطنتی با سابقه‌ای چند سده‌ای بیش از هر چیزی بیانگر نقش امپراتوری بریتانیا و قدرتی بود که آفتاب در سرزمینش غروب نمی‌کرد.

در این میان نگاه دولت و حامیان به بهره‌گیری سیاسی و بین‌المللی از این مراسم و یادآوری سنت‌ها و میراث‌ انگلیسی‌ها به جهان بود. گذشته از این دولت نیز در شرایط فعلی کوشش کرد تا با جلب توجه افکار عمومی‌ مشکلات کشور را بویژه در بخش اقتصاد درعمل کمرنگ جلوه دهد. از نظر اقتصادی نیز موافقان و دولت بر این نظر بودند که ازدواج سلطنتی به همراه انعکاس گسترده رسانه‌ای و جهانی آن موجب افزایش علاقه گردشگران به دیدن مراسم ازدواج خانواده سلطنتی انگلستان خواهد شد و با افزایش فروش هدایای مرتبط با این جشن، تاثیر بسزایی بر رشد اقتصادی این کشور خواهد گذاشت و ورود گردشگران به انگلیس را تسهیل خواهد کرد.

علاوه بر این از آنجا که المپیک لندن در سال آینده میلادی در این شهر برگزار می‌شود، برنامه‌ریزان و مقامات دولتی، مراسم ازدواج سلطنتی را فرصتی مناسب برای نمایاندن شهر لندن به گردشگران پیش از بازی‌های المپیک 2012 می‌دانند. اهمیت این روز برای مقامات باعث شد که این روز را تعطیل عمومی‌ اعلام‌ کنند.

مخالفان این مراسم با دلایلی گسترده به مخالفت خود ادامه می‌دهند. از نظر سیاسی، مخالفان، برگزاری چنین مراسمی‌ را در کشوری که مدعی اصول دموکراسی است، زیرسوال برده و می‌گویند سلطنت موروثی را در هزاره سوم تبلیغ می‌کند.

آنها در هفته‌های گذشته تلاش‌های بسیاری در مخالفت با برگزاری این جشن و هزینه آن انجام داده و همچنین با برگزاری تجمع در لندن مخالفت خود را با نظام سلطنتی این کشور اعلام کردند. آنها بر لزوم تغییر نظام سلطنتی انگلیس به نظام جمهوری تاکید می‌ورزند. در این میان جمهوریخواهان بر این نظرند که در شرایط کنونی جهان و انگلستان، اساسا توجیه حفظ خانواده سلطنتی که سالانه میلیون‌ها پوند صرف آن از خزانه ملی می‌شود، بی‌معنی است. با افزایش اقدامات مخالفان در هفته‌های اخیر و همزمان با برگزاری ازدواج سلطنتی، به نظر می‌رسد دامنه این‌گونه مخالفت‌ها افزایش یابد.

چنانچه نظرسنجی‌های اخیر نیز بیانگر این امر بود. از نظر اقتصادی نیز مخالفان بر این عقیده‌اند که اهداف اقتصادی مقامات و برگزارکنندگان این مراسم تامین نشده است، زیرا با وجود ترغیب و تلاش‌های بسیار در معرفی و فروش هدایای مرتبط با این جشن، این امر موفق نبوده است، چرا که بر اساس نظرسنجی‌ها 66 درصد از مصرف‌کنندگان انگلیسی اعلام کرده‌اند که رفتار خرید آنها تحت تأثیر تبلیغات این ازدواج قرار نگرفت. بعلاوه 17 درصد دیگر گفته‌اند به احتمال زیاد از خریداری محصولاتی که بخواهند خود را به این رویداد متصل کنند، خودداری خواهند کرد.

علاوه بر این در حالی که انگلیس با شرایط اقتصادی نامطلوبی مواجه هست و دولت با کسری بودجه هنگفتی دست و پنجه نرم می‌کند و بیش از 5/2 میلیون بیکار دارد و دولت برای مقابله با کسری بودجه گسترده، سیاست‌ ریاضت اقتصادی اتخاذ کرده، برگزاری چنین مراسمی چه توجیهی دارد؟

از سوی دیگر هزینه‌های امنیتی و سیاسی هنگفت صرف این ازدواج شده و تعطیلی یک روز با محاسبه پیامدهای منفی آن روی اقتصاد کشور، خشم مردم و کارشناسان و مخالفان نظام پادشاهی مشروطه را به همراه داشت. نکته قابل توجه این که با وجود وعده‌های داده‌شده مبنی بر تاثیر مثبت ازدواج سلطنتی روی اقتصاد این کشور، به نظر منتقدان این جشن در مقایسه با صرف هزینه‌های هنگفت آن روی کشور اثر مثبتی برای اقتصاد بریتانیا نخواهد داشت. برآوردها نیز نشان می‌دهد که هزینه‌ یک روز تعطیلی اعلام شده برای برگزاری این جشن معادل 6 میلیارد پوند بوده است و این 10 برابر میزانی است که انتظار می‌رفت از فروش یادگاری‌های این ازدواج به دست آید.

گذشته از این در سطح بین‌المللی نیز دعوت از برخی مهمان‌ها و رهبران کشور‌های دیکتاتور بسیار بحث‌ برانگیز بود. چنانچه دعوت از مهمانانی نظیر پادشاه سوازیلند یا سلمان‌بن حمد عیسی‌الخلیفه، ولیعهد کشور بحرین و... با اعتراضات و مخالفت‌های رسانه‌ای بسیاری در داخل و خارج از انگلستان روبه‌رو شد.

شدیدترین این رویکرد را می‌توان در مورد دعوت از ولیعهد بحرین به مراسم ازدواج خاندان سلطنتی دانست که در واقع با عدم حضور ولیعهد بحرین هر چند تا اندازه‌ای این انتقادات کاهش یافت، اما عدم توجه خاندان سلطنتی به حقوق بشر و دعوت از رهبران دیکتاتور را نشان داد.

به نظر می‌رسد برگزاری جشن ازدواج سلطنتی در لندن و نگاه دولت ائتلافی کامرون به بهره‌گیری سیاسی و اقتصادی از این جشن با موفقیت زیادی همراه نبود.

در این بین هر چند دولت انگلیس تلاش کرد تا با تبلیغات و اغراق فراوان، اذهان عمومی‌ را از وضع نابسامان اقتصادی، منحرف و 2 برابرشدن میزان تورم را پنهان کند اما اثر این موضوع، کوتاه‌مدت خواهد بود و برخلاف تصور دولت کامرون، تعطیل‌کردن این روز نیز پیامد‌های مثبتی به همراه نخواهد داشت.

همچنین دعوت نکردن از چهره‌هایی نظیر بلر و براون (به دلیل نسب اشرافی‌نداشتن) برای شرکت در مراسم ازدواج ، توهین دیگری به دولتمردان این کشور بود.