به خاطر یک مشت حاشیه

جالب این‌که در این مواقع همه نقدها نیز شبیه به هم بود. یعنی در فاصله برکناری علی دایی از نیمکت تیم ملی تا نشستن افشین قطبی همواره همین نام‌ها و اسامی تکرار می‌شدند تا همین چند هفته گذشته. اما انگار سوژه جدیدتری برای همین اهالی مطبوعات پیدا شده است. حالا که پای کارلوس کرش به ایران باز شده و او سکان هدایت تیم ملی فوتبال را به‌عهده گرفته است و رسانه‌ها از یک سوژه جذاب محروم شده‌اند، چه چیز حاشیه‌ای بهتر از رقم قرارداد این مربی!

یکی مبلغ قرارداد کرش را معضل می‌داند و رقم این قرارداد را میلیاردی عنوان می‌کند و دیگری به رقم و حتی چگونگی پرداخت پاداش‌های فدراسیون به این مربی نقد دارد یا این‌که آیا برد در برابر مالدیو نیز برای این مربی پاداشی به همراه خواهد داشت یا نه؟!

در این که رسانه‌ها می‌توانند نقشی سازنده در فوتبال ایران (و البته ورزش ایران) داشته باشند، شکی نیست و اگر این نبود، وجود و کاربرد این رسانه‌ها جایی در میان خوانندگان نداشت، اما حالا باید کمی انصاف داشت و دست از سر حاشیه‌سازی برای تیم ملی برداشت.

شاید این نوشته به «ساده‌انگاری» موضوع محکوم شود، اما نگاهی به گذشته می‌تواند ثابت کند هر جا برای مربیان بزرگی که وارد فوتبال ایران شده‌اند حاشیه‌سازی شده، در روند موفقیت تیم ملی فوتبال ایران تاثیر منفی محسوسی گذاشته است.

علی محزون / جام‌جم