قندیل‌رو کجا می‌بری؟!

مثلا در سال‌های اخیر با زیاد شدن مصرف ظروف پلاستیکی و یک‌بار مصرف، آلودگی‌ها هم بیشتر شده است. پدیده دیگری (که البته این روزها خوشبختانه کمتر شده)‌ نوشتن یادگاری و ثبت خاطره روی جاذبه‌های گردشگری است. بعضی مسافرنماها! با نوشتن نام خود و خانواده و دوستانشان روی درختان و دیوارهای باستانی و بناهای تاریخی، سعی می‌کنند از خود نشانی بگذارند. نمونه جالب‌تری هم که در گزارشی از خبرگزاری مهر آمده، کندن قندیل‌های غار علیصدر همدان است. گویا مسافران به قصد یادگاری از این غار، قندیل تحفه می‌برند. به این ترتیب شما تصور کنید اگر قرار باشد مسافران و گردشگران از هر جایی که به دیدن آن می‌روند، تکه‌ای به یادگار ببرند چه اتفاقی خواهد افتاد. مثلا هر‌کس به رسم یادبود یکی از درختان جنگل را بکند و به خانه بیاورد یا یک خشت عمارت چهل ستون را. یا یکی دلش بخواهد یکی از ستون‌های تخت جمشید را کنار حیاط خانه‌اش بگذارد تا خاطره سفرش را زنده نگه دارد. با این حساب چیزی برای کندن نسل‌های بعدی باقی خواهد ماند؟