2 فروردین: هجوم به فیضیه

آیت‌الله گلپایگانی هم براساس رسم هرساله آیت‌الله بروجردی و پیش از ایشان، حاج شیخ‌عبدالکریم حائری یزدی مجلسی در«فیضیه» برقرار کرد که آتش هجمه رژیم در این مدرسه گشوده شد و مجلس آقایان دیگر با اندکی تشنج، بدون درگیری پایان یافت. رژیم پهلوی سعی کرد این زد و خورد نیروهای خود را با روحانیون قمی، به دهقانان منتسب و اعتراض آنان را به مخالفت علما با اصلاحات ارضی تعبیر کند. اما آن چه در این میان اهمیت داشت، این بود که بیانیه‌‌های اعتراض‌آمیز علما مستقیم یا غیرمستقیم علیه شخص شاه بود. امام خمینی هم صریحا تاکید کرد: «شاه دوستی یعنی تجاوز به احکام اسلام و تبدیل احکام قرآن کریم.» پس از این اتفاق، سلسله جلسات برای تعظیم جایگاه روحانیت و اعتراض به رفتار نظام پهلوی برگزار شد.