پلاستیک هم رسانا شد

مقاله مربوط به این ابداع که توسط پروفسور پاول مردیت از دانشگاه کوئینزلند و همکارانش نوشته شده در نشریه Chemphyschem به چاپ رسیده است.

تکنیک‌های اشعه یونی جهت سازگار کردن رسانایی نیمه‌هادی‌هایی همچون سیلیکون در صنایع میکروالکترونیک به صورت گسترده مورد استفاده قرار می‌گیرد، اما تلاش برای وفق دادن این فرآیند با لایه‌های پلاستیکی از سال 1980 آغاز شده و تاکنون به موفقیت‌های بسیار محدودی دست یافته است.

آنچه که تیم محققان در اینجا موفق به انجام آن شده‌اند استفاده از اشعه یونی برای تنظیم خواص لایه‌های پلاستیکی است به طوری که مانند فلز قدرت رسانایی الکتریسیته را داشته باشد و حتی مانند ابر رساناها در صورتی که به اندازه کافی خنک شده و دمای آن پایین بیاید بدون هیچ مقاومتی جریان الکتریسیته را از خود عبور دهد.

به منظور ارزیابی کاربردهای بالقوه این پلاستیک‌های جدید محققان مطابق با استانداردهای صنعتی ترمومترهای مقاومت برقی ساختند. حتی در مقایسه با ترمومتر مقاومتی پلاتینیوم صنعتی استاندارد این گرماسنج ساخته شده دقت بیشتری داشت. این مواد به این دلیل جالب توجه هستند که می‌توان تمام خصوصیات و جنبه‌های مثبت پلیمر مانند انعطاف مکانیکی، هزینه پایین و محکم بودن را در خود جای داده و بعلاوه هادی خوبی برای جریان الکتریسیته باشند.

این کشف راه‌های جدیدی به سوی تولید پلاستیک‌های الکترونیکی باز می‌کند. جالب‌ترین قسمت این کار این است که می‌توان با دقت بالا رسانایی یا مقاومت لایه پلاستیکی در برابر جریان الکتریسیته را تنظیم کرد که خود گستره‌ کاربردهای مواد جدید را دوچندان می‌کند. این مواد جدید با تجهیزات موجود در صنایع میکروالکترونیک براحتی قابل تولید بوده و در مقایسه با پلیمرهای نیمه‌هادی استاندارد موجود در برابر اکسیژن مقاوم‌تر می‌باشد.

محققان آینده روشنی برای نسل بعدی این تکنولوژی پیش‌بینی می‌کنند.