حکایت برادران شیری شیرازی!

آدم اینقدر اعصاب خردکن ندیدم

مهدی شیری : مجتبی یکی از بااخلاق‌ترین بازیکنان فوتبال ایران است که به نظر من می‌توانست در سطح بسیار بالاتری در فوتبال ایران باشد و به عنوان بازیکن ثابت در تیم ملی بازی کند، اما به نظر من باید در یک سری کارهایش تجدیدنظر می‌کرد تا می‌توانست حقش را در فوتبال ایران بگیرد. مجتبی خیلی محجوب و ماخوذ به حیاست و این مساله برای بازیکنی که می‌خواهد در فوتبال ایران رشد کند، یک نقص محسوب می‌شود چراکه فوتبالیست باید در ایران کمی بی‌پروا باشد تا بتواند حقش را بگیرد، اما مجتبی اصلا اهل جار و جنجال و حاشیه نیست و همیشه سعی کرده بدون سر و صدا کارش را انجام دهد.

مشکل مجتبی شاید روابط عمومی ضعیفش است چراکه همیشه خبرنگاران با من تماس می‌گیرند و می‌گویند: «به داداشت بگو تلفن ما را جواب بدهد.» حتی یک بار یکی از خبرنگاران به من گفت: «شاید مجتبی طرز کار با موبایل را بلد نیست و بهتر است استفاده از این وسیله را به او یاد بدهی.» بالاخره مجتبی همین طوری است و کاری هم نمی‌شود کرد.

همیشه خبرنگاران از دستش شاکی هستند که چرا مصاحبه نمی‌کند و به نظر من بهتر است کمتر با او تماس بگیرند چون وقتی نمی‌تواند ارتباط برقرار کند، لزومی ندارد اینقدر با او تماس بگیرند و به من گله کنند. ما هم کار و زندگی داریم و انگار گناه کردیم که برادر مجتبی هستیم. یکی از خصوصیات خاص مجتبی این است که خیلی ساده می‌گردد. اصلا مارک‌باز نیست و این ساده بودنش هم اعصاب خردکن است.

انگار نه انگار که این آقا بازیکن پرسپولیس است و در جامعه ورزشی تو چشم است. به نظر می‌رسد در یک تیم محلی بازی می‌کند که به تیپ و ظاهرش اهمیت نمی‌دهد. آدم اینقدر اعصاب خردکن تو عمرم ندیده‌ام. همیشه ساده می‌گردد و هیچ وقت دنبال مد و مارک نیست.

فکر نکنید چون مجتبی برادرم است، قصد دارم از او تعریف کنم. شما می‌توانید از تمام بچه‌های تیم بپرسید و همه همین حرف را خواهند زد. مجتبی خیلی صاف و ساده و بی‌شیله پیله است و همیشه احترام اطرافیان چه بزرگ‌تر و چه کوچک‌تر از خودش را نگه می‌دارد. مجتبی آنقدر ساده است که گاهی اوقات شک می‌کنم فوتبالیست است. رفتارش بیشتر به درد مهندسان می‌خورد تا فوتبالیست‌ها اما بالاخره برادرم است و باید بسازم. نقطه ضعف مجتبی این است که زیادی با شخصیت است شاید هم ادای آدم‌های با پرستیژ را در می‌آورد، اما هرچه هست، اگر کمی پر روتر بود و می‌توانست از حقش دفاع کند، در سطح بسیار بالاتری بازی می‌کرد، اما فوتبالش از من بهتر است.