کارآگاهی از مایکرافت*‌

درسی که با خواندن داستان‌های هولمز مدام تکرار می‌شود، این است که برای ریشه‌یابی پدیده‌ها و پیدا کردن علت، باید به سراغ معلول رفت.

یکی از بارزترین ویژگی‌های شرلوک هولمز، دقت در جزئیات امور است؛ مسائل خرد و کوچکی که خیلی‌ها بی‌توجه از کنارشان عبور می‌کنند، برای او مهم هستند و اصلا با استفاده از آنها حقیقت را کشف می‌کند.

« این موضوع همیشه برای من جذاب بوده است. به دنیای اطرافم خوب نگاه می‌کنم.

حرف‌ها را با دقت می‌شنوم. رفتارها و حرکات ریز آدم‌ها من را به فکر فرو می‌برد.

مثلا کسی را می‌بینم که در ماشینش نشسته و بی‌آن که گوشی موبایل دستش باشد، می‌خندد.

فکر می‌کنم چرا می‌خندد و بلافاصله در ذهنم چند داستان مختلف از او می‌سازم. گاهی هم برای نظم‌دادن به افکارم داستان‌ها را مکتوب می‌کنم.

این قصه‌پردازی‌ها به بازیگری خیلی کمک می‌رساند. به نظر من فیلم دیدن به اندازه کتاب خواندن لازم است.

اگر مشغله‌ها بگذارند، خود من یک فیلم بین حرفه‌ای هستم، اما در کتاب مفاهیم عمیقی هست که به هیچ وجه نمی‌شود آنها را به تصویر کشید.»

به همین خاطر گرچه تماشای سریال شرلوک هولمز برای همه‌مان مفرح و لذتبخش است، اما قرار گرفتن در فضای اصل قصه، درگیر شدن با ماجراهای کارآگاه محبوب در کتاب و تخیل کردن داستان، جذابیت آن را صدچندان می‌کند.