عواقب گسترش شهرنشینی

شهر تهران با حدود 800 کیلومتر مربع مساحت بیش از 5/8 میلیون نفر جمعیت و حدود 3 میلیون دستگاه وسیله نقلیه موتوری، حدود 35 درصد صنایع کشور را در اطراف دارد و سایر کلانشهرها نیز در مجموع با وجود بادهای ضعیف، پدیده وارونگی، بارندگی اندک، تراکم صنایع آلوده‌کننده، انبوه خودروها و وسایل گرمایشی، شرایطی را پدید آورده‌اند که آلوده‌کننده‌ها فرصت کافی برای تراکم و تاثیر بر انسان، گیاه، حیوان و مصنوعات انسانی را دارند و می‌توانند تاثیرات تخریبی خود را بروز دهند لذا به نظر می‌رسد در صورت انعکاس مطالب مطروحه، بتوان از طریق دستگاه‌های ذی‌ربط بعنوان یک راه‌حل برای این مهم چاره‌اندیشی نمود چرا که طی سال‌های اخیر هر ساله معمولا شدت آلودگی هوای شهر تهران و شهرهای بزرگ در وضعیت ناسالم و خیلی ناسالم و بعضا خطرناک قرار می‌گیرد و برخی سازمان‌های مسئول در زمان وقوع این پدیده ناخوشایند تصمیماتی را به صورت ضربتی و مقطعی از قبیل تعطیلی مدارس برای یک یا چند روز اتخاذ می‌نمایند که این مدت کوتاه تاثیر قابل توجهی در کاهش شدت آلودگی هوا ندارد و از طرفی یک یا دو روز زمان کافی برای خانواده‌ها به منظور برنامه‌ریزی و استفاده بهینه از تعطیلات در قالب مسافرت‌های برون‌شهری نمی‌باشد ضمن این‌که دانش‌آموزان و مدارس را با وقفه‌های تحصیلی ناخوشایند مواجه می‌نماید که تاثیر سوء بر کیفیت آموزش دانش‌آموزان می‌گذارد. با توجه به مراتب فوق به نظر می‌رسد چنانچه در صورت امکان از طریق مسوولان محترم ذی‌ربط تمهیداتی اندیشیده شود که به جای 3 ماه تعطیلات تابستانی مدارس، در فصل تابستان 2 ماه و در فصل زمستان یک ماه پیش‌بینی گردد این موضوع علاوه بر کاهش آلودگی هوای شهرهای بزرگ و تضمین سلامت شهروندان، می‌تواند از نظر ترافیک معابر شهری و جاده‌ها به دلیل تقسیم مسافرت‌های تابستانی و زمستانی موثر باشد و خطرات ترافیکی را نیز کاهش دهد.

محمد صدری