حالا دوباره این اتفاق رخ داده و برادران کوئن رمان «چارلز پورتیس» را منبع اقتباس فیلم جدید خود قرار دادهاند. در حالیکه در سال 1969 فیلمی با همین عنوان (شهامت واقعی) به کارگردانی «هنری هاواتی» بر اساس رمان «پورتیس» ساخته شده و به یکی از وسترنهای مهم دهه60 هم تبدیل شده بود. برادران کوئن قبل از اکران فیلم بارها متذکر شدند که فیلم آنها بازسازی فیلم هاواتی نیست، بلکه روایت شخصی آنها از رمان پورتیس است. کوئنها معتقد بودند نسخه هاواتی به اندازه کافی بامزه و خشن نبوده و همین باعث شده آنها به فکر اقتباس دوباره از رمان پورتیس بیفتند.
این یعنی یک وسترن دیدنی
«شهامت واقعی» یک وسترن دیدنی، سرگرمکننده و جذاب است. شخصیتها درست پرداخته شدهاند و راجز دیکنز (فیلمبردار محبوب کوئنها) این بار هم کارش را به بهترین شکل انجام داده است. همانطور که پیشبینی میشد، فیلم از طنز خاص آثار کوئنها تهی نیست و علاوه بر همه اینها، بازیهای بسیار درخشان و حسابشدهای دارد.
کسی حوصله تحویلگرفتن کوئنها را ندارد!
شهامت واقعی نشان میدهد که کوئنها چقدر خوب وسترن میشناسند و انگار دیگر زمان آن رسیده بود که بعد از تجربههایی مثل «فارگو» و «جایی برای پیرمردها نیست» سراغ ساخت یک وسترن خالص بروند، اما حیف! شهامت واقعی فراتر از این نمیرود. ساخت یک فیلم کامل و جذاب برای کوئنها کار ویژهای به حساب نمیآید. شاید ساخت چنین فیلم کمنقصی برای خیلی از کارگردانها موفقیت بزرگی به حساب میآید، اما برای کوئنها نه. «شهامت واقعی» قطعا یکی از بهترینهای 2010 بود و علت مورد استقبال قرار نگرفتنش در فصل جوایز را میتوان پای درخشش بیامان برادرها در چند سال اخیر گذاشت. انگار انجمنها و آکادمیهای مختلف، دیگر حوصله تحویلگرفتن کوئنها را ندارند.
بعد از تجربه لذتبخش دیدن «شهامت واقعی» منتظر فیلم بعدی برادرها میمانیم. فیلمی در حد و اندازه «لبوفسکی کبیر» یا «یک مرد جدی». فیلمهایی تکاندهنده و سرشار از نبوغ؛ همانی که همیشه از کوئنها انتظار داریم.
فیلم «شهامت واقعی» در بخش بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین بازیگر نقش اول مرد، بهترین بازیگر نقش مکمل زن، بهترین فیلمنامه اقتباسی، بهترین فیلمبرداری، بهترین صدابرداری، بهترین تدوین صدا و بهترین طراحی صحنه و لباس نامزد دریافت اسکار شده است.
اقتباس از یک کتاب مشهور همه جوره به نفع سینماست....