فراموش‌ کردن زندگی

پری دیگه کیه. چرا من رو آوردید اینجا.

وضع مادر این روزها بد تر شده است او دیگر نزدیک‌ترین افراد را هم نمی‌شناسد.

اگر بیماری آلزایمر را نمی‌شناسید خوب است به شما بگویم این بیماری می‌تواند حافظه زندگی کردن را از شما بدزدد.

بیماری آلزایمر نوعی فراموشی است که پیشرفت خزنده‌ای دارد و کم‌کم به خاطر از کار افتادن سلول‌های مغزی جای دسته کلیدتان، اسم دوستانتان، کلمات آشنایی که با آنها حرف می‌زدید، خاطرات نزدیک و دورتان و همه چیزهای خوب و بد زندگی را از شما می‌دزدد و کم‌کم کاری می‌کند که فراموش کنید چطور زندگی می‌کردید، غذا می‌خوردید، راه می‌رفتید، می‌نشستید و حتی نفس می‌کشیدید. آنچه آلزایمر از شما می‌دزدد دیگر قابل برگشت نیست.

اوایل بیماری پدربزرگ چیزهایی را فراموش می‌کرد که به آن جزئیات فرار می‌گفت. کجا می‌خواست برود، می‌خواست از یخچال چه چیزی بردارد، ایستگاه کجا بود، اسم کوچه و شماره پلاک جدیدشان چه بود، این جزئیات وقتی می‌رفتند دیگر بازگشتی برایشان نبود.

این جزئیات ظاهرا کم‌اهمیت مثل این که فراموش کنید با کسی حرف زده‌اید یا نه یا داروهای خود را خورده‌اید یا نه علائم اولیه آلزایمر است. در این مرحله پیش از هر چیز فرد گذشته نزدیک خود را به خاطر نمی‌آورد. مثلا نمی‌داند آیا در چند دقیقه گذشته با دوستش تلفنی صحبت کرده یا دارویش را خورده است یا نه.

فریبا خانم زن 75 ساله‌ای که دکتر‌ها در مورد او آلزایمر را قطعی دانستند، این اواخر با حساب کردن هم مشکل پیدا کرده بود. او پول‌ها را روی زمین می‌چید و دسته‌دسته سعی می‌کرد آنها را بشمارد. چند تا هزار تومانی و چند تا 5 هزار تومانی، اما دیگر حساب از دستش رفته بود و نمی‌توانست هیچ عددی را به خاطر آورد یا حتی به یاد داشته باشد چند لحظه پیش تا چند شمرده است.

بله . آلزایمر زندگی شما را بی‌حساب و کتاب می‌کند و قدرت حساب کردن را از شما می‌گیرد.

‌امیدوارم هرگز به جایی نرسید که از خود بپرسید من کجا هستم و الان چه زمانی است؟ اما بیماران آلزایمر از خود این سوالات را می‌پرسند.

بدیهی است که آنان قدرت قضاوت را از دست می‌دهند این عمل که به خاطر طبیعت خسته‌کننده و درهم پیچیده بیماری به وجود می‌آید، دوستان و اطرافیان بیمار را نگران و خسته می‌کند. آنان به خاطر فراموشی از کارهای روزمره بازمی‌مانند.

اکثرا آلزایمر با افسردگی و گوشه‌گیری و عصبانیت و سرسختی همراه است که باعث خستگی دوستان و اطرافیان می‌شود.

و بالاخره یک روز در عمق فراموشی کشنده و سیاهچاله غربت از خویش و دیگران فرو می‌رود. مرگ پس از 5 تا 10 سال از بروز علائم اتفاق می‌افتد، اما بیماری حدود 20 سال قبل از ظهور علائم آغاز شده ‌است.

محققان با انجام آزمایش روی 153 مرد چینی 55 ‌ساله دریافتند که کسانی به آلزایمر مبتلا شده‌اند که در گذشته با کمبود هورمون تستسترون در بافت‌های بدن خود روبه‌رو بودند.

نتایج این تحقیق که خبرگزاری ایسنا آن را منتشر کرده است، تاکید دارد که از این به بعد کاهش سطح تستسترون در بافت‌ها را باید از عوامل خطر ابتلا به آلزایمر تلقی کرد.

همچنین باید توجه بیشتری به این مساله مخصوصا در افرادی که نشانه‌هایی از کاهش حافظه و اختلالات شناختی را از خود بروز می‌دهند صورت گیرد.

به نظر می‌آید از دست دادن دندان‌ها با بروز زوال عقل در دوران پیری ارتباط دارد.

نتایج تحقیقات نشان می‌دهد افرادی که دندان‌های طبیعی خود را از دست می‌دهند بیشتر در معرض ابتلا به زوال عقل و تحلیل رفتن حافظه هستند.

این یافته حاصل مطالعه و آزمایش روی بیش از هزار شرکت‌کننده ژاپنی 65 ساله و پیرتر است.

به گزارش ایسنا این بررسی‌ها نشان داد سالمندانی که هنوز بسیاری از دندان‌های طبیعی خود را دارند در مقایسه با سالمندانی که تعداد اندکی از دندان‌های خود را دارند یا همه آنها را از دست داده‌اند بیشتر دچار ضعف حافظه می‌شوند و مراحل ابتدایی بیماری آلزایمر را تجربه می‌کنند.

پزشکان می‌گویند عفونتی که در لثه‌ها تولید می‌شود و می‌تواند عامل از دست دادن دندان‌ها شود، یک ماده التهابی تولید و التهاب در مغز را تشدید می‌کند و به مرگ اعصاب و از دست دادن حافظه منجر می‌شود.

حدود یک‌سوم افراد بی‌دندان یا کم‌دندان هنگام انجام اولین آزمایش ادراکی به زوال عقل دچار بودند.

ماندانا ملاعلی