تیر از بغل گوشم رد شد

فصاحتی در فیلم و سریال‌های زیادی حضور داشته که گیس بریده، عصر روز دهم، روزگار خوش حبیب‌آقا، عید آن سال‌ها، شب چراغ، مجنون عشق و... از جمله آنهاست. او از انقلاب سال 1357 به‌عنوان مهم‌ترین اتفاق زندگی‌اش یاد می‌کند و می‌گوید: من آن روزها 14ـ13 سال بیشتر نداشتم، ولی خیلی کنجکاو بودم و به‌‌رغم توصیه‌های پدر و مادرم برای این که بیرون نروم و در شلوغی‌ها حاضر نشوم، ولی چند باری به دور از چشم آنها تظاهرات رفتم.

یادم هست 21 بهمن سال 57 بود که امام به مردم گفته بود به خیابان‌ها بیایند، من هم بدون این‌که به کسی بگویم آن روز به تظاهرات رفتم. آن زمان ما ساکن نارمک بودیم، جمعیت زیادی به خیابان‌ها آمده و خیلی شلوغ بود و مردم شعار می‌دادند. من هم وارد جمعیت شدم و شروع کردم به شعار دادن و بعد یک دفعه دیدم یک چیزی از بغل گوشم سوت کشید و رد شد و مردم به سمت کنار خیابان دویدند و من هم با کمک مردم و با سیل جمعیت به گوشه خیابان و کوچه پس کوچه‌ها هدایت شدم و بعد فهمیدم آن سوتی که از دم گوشم رد شد تیری بوده که شلیک شده بود و خدا به من کلی رحم کرده بود و خوشبختانه جان سالم به در بردم.

فصاحتی در ادامه از تنزل وجدان کاری در فعالیت‌های هنری می‌گوید: در حال حاضر سینما با بحران مواجه است که به نظرم عدم مسوولیت‌پذیری و نبود وجدان کاری در بین عوامل هنری سبب تولید فیلم‌هایی با کیفیت پائین شده است. من لازم می‌دانم که بگویم هنر عرصه پاک و مقدسی است که انسان‌ها باید با قلب و خلوص نیت در آن وارد شوند نه صرفا برای اهداف مالی و امرار معاش کردن.

گفت‌وگوها: سولماز خیرخواه و پویا امیری