بی‌اشتهایی ‌کودکان

سرماخوردگی، تب نسبی، زخم‌های دهانی و التهاب دستگاه گوارش، تهوع، ضعف حس چشایی و بویایی، افسردگی ،برخی بیماری‌های انگلی و ... می‌تواند عامل اصلی بی‌اشتهایی باشد. بالطبع طولانی شدن عوارض بی‌اشتهایی و ضعف بدنی ناشی از آن نگران‌کننده است و باید با پزشک کودکان در میان گذاشته شود. با این حال اغلب بی‌اشتهایی‌ها دلایل رفتاری و عاطفی دارند. لجبازی کودکان به دلیل آگاهی از اعتنا و اهمیت والدین نسبت به غذا خوردنشان در حوزه تغذیه بیشتر مشاهده می‌شود و کودکان اغلب غذا نخوردن را به ابزاری برای نشان دادن مخالفت خود و گرفتن امتیاز از والدین تبدیل می‌کنند. بی‌اشتهایی به صورت موردی نگران‌کننده نیست، اما به غیر از بیماری جسمی که درباره‌اش گفتیم، فشار و استرس عصبی نیز می‌تواند از تهدیدی جدی برای سلامت کودکان خبر دهد. کودکان اعصاب ضعیف‌تری دارند و فشارهای عصبی و عاطفی بر آنها می‌تواند به صورت مقطعی یا دنباله‌دار اشتهای آنان را برای غذا خوردن از بین ببرد. اگر جزو والدینی هستید که با بی‌اشتهایی فرزند کوچکتان مشکل دارید، توصیه‌های زیر را فراموش نکنید:

ـ امروز مصرف گهگاهی انواع تنقلات چرب، شیرین و شور به متهم اصلی بی‌اشتهایی کودکان تبدیل شده است. متاسفانه اغلب والدین دراین‌باره کوتاهی می‌کنند و به دلایل عاطفی از خرید و ارائه تنقلات به کودکان ابایی ندارند. بدتر آن که این تنقلات بی‌خاصیت و اشتهاکش گاهی عنصری تغذیه‌ای محسوب می‌شود و والدین رضایت می‌دهند که فرزندشان ناهار نخورد و به جایش یک بسته پفک میل کند! مصرف مهار گسیخته تنقلات ارزان‌قیمت قاتل اشتهای کودکان است و چیزی جز سوء‌تغذیه برای آنان در پی ندارد. به جای تنقلات می‌توان به کودکان انواع آجیل و خشکبار داد البته از نوع خام و بی‌نمک.

ـ کودکان گاهی از روی لجبازی غذا نمی‌خورند. لجبازی بخشی از ویژگی شخصیتی کودک است که با تقویت اعتماد به نفس و استقلال‌طلبی وی ارتباط دارد. در این‌گونه مواقع باید به قول معروف کودک را به زبان گرفت و دلیل لجبازی‌اش را به شیوه‌ای مناسب برطرف کرد.

ـ برخی کودکان غذایی را که مطابق میلشان نباشد، نمی‌خورند و می‌دانند مادر غذای دیگری برایشان مهیا می‌کند یا غذای دلخواهشان را به دست خواهند آورد. روان‌شناسان توصیه می‌کنند کودک موظف شود غذایی را که مادر برای وی و سایر اعضای خانواده تهیه کرده، نوش جان کند، حتی اگر مایل به خوردن آن نباشد. البته ممکن است وی از غذای خاصی نفرت داشته‌باشد و بالطبع خوراندن چنین غذایی به کودک درست نیست. برخی انواع خوراکی‌ها و غذاها نیز با مذاق کودکان سازگار نیست.

ـ برای کودک غذایی بانمک یا شیرین، ادویه و چربی کم ‌طبخ کنید.استفاده از چنین چاشنی‌هایی ذائقه کودک را به گونه‌ای عادت می‌دهد که از خوردن غذاهای سالم نظیر سوپ‌ها، سبزیجات پخته، غذاهای آب‌پز و ... امتناع می‌کنند.

ـ برای کودکان وعده‌های غذایی بیشتری در نظر بگیرید. آنها را مجبور نکنید زیاد بخورند و برای مثال آنقدر ناهار بخورند که تا ‌ شام گرسنه نشوند.

از عصرانه و میان‌وعده صبحگاهی برای کودکان غافل نشوید. آنها را عادت دهید که همراه خانواده غذا بخورند و وعده‌های اصلی غذایی را جدی بگیرند. خوردن گهگاهی که در اصطلاح دمدمی خوردن نامیده می‌شود، سلامت تغذیه‌ای کودک را به خطر می‌اندازد.